<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0"
xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">


<channel>
			<title><![CDATA[文章分類: (轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></title>
	<description><![CDATA[一則讓人沉淪在當中的可歌故事]]></description>
	<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ArticleListing&amp;postCategoryId=114710</link>

<lastBuildDate>Thu, 27 Nov 2008 18:31:05 +0800</lastBuildDate>

<generator>mysinablog-2.0</generator>

<image>
	<url>http://mysinablog.com/gallery/159/201/51615/profile.jpg</url>

	<title><![CDATA[文章分類: (轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></title>
	<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ArticleListing&amp;postCategoryId=114710</link>
</image>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 30]]></title>

	<description><![CDATA[<p>近日 由都埋在讀書堆裏 是故今天便放上一篇兄妹戀來慰藉各網友</p><p>但因由忒久沒有更新 引致兄妹戀的原網址 由也遺失</p><p>於是由又再一次去尋找 但由仔細地看過一遍 發現出一個嚴重的問題</p><p>因故事是經由第二手改修 當中有些人物的名稱會稍微更改</p><p>如 靖哥=架哥 <br />    彌音=野乃子 </p><p>&nbsp;</p><p>我抬頭一看，當場愣住。 </p><p>「哥？」 </p><p>身旁其他一群女學生一看到哥，又是尖叫聲連連。 </p><p>我吃驚的睜大眼：「你怎麼…」 </p><p>「我來接妳。」哥淡淡地，我還來不及回應，他就直接拉著我離開了。 </p><p>尖叫聲此起彼落，走到那，就響到哪。 </p><p>直到走出校門口，哥才放開我，臉上帶著些許不耐：「妳們班女生還真吵。」 </p><p>「誰叫你要出現啊！」我笑說。原來哥也有這麼不耐煩的時候。 </p><p>「哥，為什麼你…」竟然會特地到我班上來接我。 </p><p>「萬一那個女人半路又堵妳，我看妳這次應該不是被關到廁所了。」哥邊說邊帶上安全帽。 </p><p>原來哥在擔心我… </p><p>「可是哥，你怎麼會來學校？你不是…」 </p><p>哥把安全帽戴到我頭上：「沒事了我當然要回學校，快上來。」 </p><p>我坐上車，手抱著哥，不禁笑了。 </p><p>一種滿足的喜悅… </p><p>「我們去玩吧。」哥突然說。 </p><p>「咦？」 </p><p>「我們出去，玩到半夜。」 </p><p>「什麼？」 </p><p>「明天週休，沒差吧？」 </p><p>「可是…」 </p><p>「就這樣了。」哥轉了個彎，加快速度… </p><p>結果那天，哥不是帶我去吃東西就是去看電影，再來就是逛街，我們竟然就這樣在外頭足足晃了8小時，都快累死了。 </p><p>一回到家，我整個人倒在沙發上。 </p><p>「喂，妳的床在二樓。」哥一臉似笑非笑。 </p><p>「好累…一直逛，累死了。」我連說話的力氣都快沒了。 </p><p>我疲憊到不行，可是看哥卻一點異狀都沒有，太佩服哥的體力了… </p><p>我看看牆上的鐘，已經凌晨一點了…我的天。 </p><p>「別睡在這，快起來。」哥摸我的頭。 </p><p>「好睏喔…」我已經呈現昏迷狀態了。 </p><p>「回房去睡。」 </p><p>「可是我腳好痛！」 </p><p>「真是…」 </p><p>哥將我整個人抱起來，他的舉動把我嚇得頓時清醒了一半。 </p><p>「哥，你幹嘛啊！」 </p><p>「妳不是說腳痛？」哥對我的反應感到奇怪。 </p><p>「痛是痛…但我還能走啦！」 </p><p>「看妳也不是很累，還有力氣叫。」 </p><p>「我…」 </p><p>哥打開我房間的門，把我放到床上：「睡吧。」 </p><p>「喔。」我二話不說，直接倒在床上，一躺在床上，我馬上又陷入昏迷了。 </p><p>哥笑了，微微搖頭：「傻瓜。」 </p><p>我的眼皮已經完全張不開了，哥的聲音也越來越模糊，但卻依稀感覺到…額頭有種溫柔的觸感，哥的氣息，好近好近… </p><p><br />那一晚，我做了一個夢，夢見了跟哥在一起的這段日子，從開始到現在，我們也能像一般兄妹那樣，互相關懷對方，只是，我對他的感情已不單單只是哥哥那麼簡單了，習慣了有哥的關心…對哥的依賴…讓我無法想像沒有哥的日子會怎樣… </p><p>習慣依賴一個人，讓我覺得可怕，越是依賴，就越是害怕失去。 </p><p>那是在…遇到哥之後，只有對哥才有。 </p><p>只要能待在他的身邊，我就已經覺得很幸福，什麼都不需要了。 </p><p>夢很甜美，容易讓人沉醉其中，卻不真實… </p><p><br />從那天之後，我就再也沒見到哥了。 </p><p><br />＊ ＊ ＊ </p><p><br />就像斷了線的風箏，從此再也沒有哥的消息。 </p><p>手機打不通，也沒有再來學校，整個人就像憑空消失一樣，完全失去聯絡。 </p><p>但放學的時候，靖哥還是會來接我，問他，他也說不清楚，他最近也很少看到哥。 </p><p>沒有哥的消息，雖然焦急，但每聽到靖哥有見到哥，我也放心不少。 </p><p>只是納悶，哥為什麼不跟我連絡… </p><p>他沒跟靖哥在一起，那他又會在哪？ </p><p>「學長怎麼又失蹤啦~」安娜趴在桌上。</p><p>「這次更久，三個禮拜了ㄟ~」彌音一副有氣無力的樣子：「學長這樣能畢業嗎，這麼久沒來學校…」 </p><p>「妳們兩個來上學就是為了看他嗎？」她們的模樣很好笑。 </p><p>「上學是一定要的，但要有學長在才不會無聊啊…」安娜虛脫的說。 </p><p>「啊…來學校已經沒有任何意義了。」 </p><p>「太誇張了吧？」我笑說。 </p><p>「蜜柑，學長都沒跟妳聯絡嗎？」安娜抬頭問我。 </p><p>我搖頭。 </p><p>「好歹妳也是學長的妹妹，難道他都不會關心問候妳一下嗎？」 </p><p>「我不知道。」心情頓時跌落谷底。 </p><p>「學長失蹤到底去哪裡啊…」彌音嘆口氣，摸摸頭：「我去一下廁所。」 </p><p>彌音離開後，安娜悄聲問我：「蜜柑，學長沒有在 “那邊”嗎？」 </p><p>「聽說他最近好像不常在那。」我搖頭。 </p><p>「是喔…」 </p><p>安娜說完也轉身做她的事了。 </p><p>我看著課本發呆，此時腦袋突然閃過一個念頭： </p><p>『學姊會不會知道哥在哪裡？』 </p><p>雖然不太可能…可是搞不好… </p><p>幾經掙扎，我才終於決定去問問看。 </p><p>當我把學姊找出來之後，她對我的態度還是差到不行。 </p><p>「幹什麼？」 </p><p>「我想問妳…」還是盡量不要跟她起衝突：「妳知道我哥在哪嗎？」 </p><p>學姊用一種鄙視的眼神看我：「妳問我？」 </p><p>「對。」對她的態度，我只能忍耐。 </p><p>「有沒有搞錯啊？」她笑了幾聲：「妳不去問其他人，卻跑來問我？」 </p><p>我緊抿著嘴，緩和自己的情緒：「妳到底知不知道我哥在哪？」 </p><p>學姊冷笑：「不知道。」 </p><p>聞言，我準備轉身離開，這時學姊又忽然說：「不過他有跟我連絡喔。」 </p><p>我停下腳步：「什麼？」 </p><p>「他最近都有跟我連絡。」她甩甩頭，用一種高傲的眼神看我。 </p><p>「妳說哥他…」我不禁愣住，滿臉懷疑。 </p><p>「雖然我不知道他在哪，但我都有跟他保持聯絡。」他看了看我的表情，輕笑：「不相信的話，就算了。」 </p><p>「哥為什會跟妳聯絡！」我有點激動。 </p><p>她慢慢走近我，接著在我耳邊輕聲道：「因為我是他的女朋友。」 </p><p>我整個人像被定住似的動彈不得，睜大眼瞪著她。 </p><p>「這答案，妳滿意嗎？」 </p><p>「妳騙人。」 </p><p>「騙人？妳不相信啊？」 </p><p>我嘴唇開始顫抖：「他不可能跟妳在一起。」 </p><p>她一臉得意，口氣溫柔的說：「如果妳不相信，下次見到他的時候，妳可以去問他啊，叫妳哥親口告訴妳…」 </p><p><br />我再也聽不下去，轉過身拔腿就跑。 </p><p>騙人的…絕對是騙人的！哥怎麼可能…怎麼可能會跟學姊在一起！絕對不可能！ </p><p>我喘著氣，拿出手機，撥哥的號碼，卻還是一樣，怎麼打也打不通。 </p><p>我不相信，這絕對不可能是真的！我一定要聽到他本人親口告訴我！ </p><p>但是…看學姊的態度又不像是在說謊，難道哥真的… </p><p>我不敢再繼續猜測下去。 </p><p>到了放學的時候，一看到靖哥我就馬上抓住他：「靖哥，帶我去那裡！」 </p><p>「妳說什麼？」靖哥被我的舉動嚇了一跳：「蜜柑…妳怎麼啦？」 </p><p>「帶我去那裡。」我大聲道：「快帶我去，我要去找我哥！」 </p><p>「等一下…到底發生什麼事了啊？」 </p><p>「我要找哥！你快點帶我去！」我大吼。 </p><p>「蜜柑！」靖哥抓住我：「我不可能帶妳去那裡，而且…棗也沒有在那邊。」 </p><p>「那我哥他到底在哪裡！」我用力搖著他。 </p><p>「妳先冷靜點，蜜柑，妳到底是怎麼啦？」 </p><p>我看著靖哥，慢慢放開他，淚水卻也同時落了下來… </p><p>「蜜柑…？」 </p><p>我趕緊將眼淚擦掉，但淚水卻不受控制的掉個不停。 </p><p>「我想見他…」 </p><p>我啜泣著。 </p><p>「我想見哥，我好想見到哥！」 </p><p>我還是哭了，對哥無止盡的思念，這樣的煎熬…我還是沒辦法撐過去。 </p><p>我還是哭了！ </p><p>我再也無法忍受這麼久見不到他，更無法忍受他對我的不聞不問。 </p><p>這種折磨，我受不了！ </p><p>我無聲的哭泣，這時靖哥忽然將我輕輕擁在懷裡… </p><p>「…妳就這麼想他，想到足以讓妳這樣哭？」 </p><p>我搖頭，用力地。 </p><p>「別哭了。」靖哥輕拍我的肩膀：「難道棗都沒跟妳聯絡嗎？」 </p><p>我搖頭。 </p><p>「三個禮拜下來都沒有？」 </p><p>還是搖頭。 </p><p>靖哥的神情忽然變了，那是我從未看過的表情，但只有一下子。 </p><p>「好了，不要哭了。」他又露出笑容：「妳這樣我會心疼。」 </p><p>我擦乾淚水，慢慢恢復冷靜：「抱歉。」 </p><p>「妳放心。」靖哥笑著摸我的頭：「若見到棗我一定會叫他跟妳聯絡的，有什麼話到時候再說吧。」 </p><p>我看著他，輕輕點頭。 </p><p>以往靖哥送我回去的時候總會跟我哈拉幾句，但這一次，他卻安靜到讓我不禁感到怪異。 </p><p>在將我送到家之前，一句話都沒說。</p>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1452069</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1452069</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1452069</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Thu, 27 Nov 2008 18:31:05 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 29]]></title>

	<description><![CDATA[<p><span style="font-size: 9pt">哥的口氣雖然一如往常的低沉，但我卻聽的出其中的所夾雜的感情。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">和我一樣，那都是思念。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥也有跟我同樣的心情嗎？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">如果這是夢</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">那未免也太美了些。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><br /></font></span></p><span style="font-size: 9pt">這一刻</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我忽然希望</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">如果時間能夠停止那該有多好。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">這時候，哥的聲音從我耳邊傳來：「</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">又哭了？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥聽見了我的啜泣聲。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「哪有，眼睛進沙！」我大聲辯道，卻還是可以聽得出我聲音的哽咽。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥放開了我，將我整個人面向他。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我低下頭，不想讓他看到我現在的臉。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">可是哥卻雙手撫著我的臉，不讓我躲避他的目光。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥靜靜的注視著我，感覺好像要把我整個人看透似的，讓我頓時感到慌亂。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「眼睛都腫了。」哥淡淡的笑了：「妳還真愛哭。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我臉紅地用力掙脫他：「我哪有！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">還不都是你害的！我在心裡暗罵。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「怎麼搞的？」哥上下打量著我：「怎麼還是這麼矮？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「你管我！」又開始損人了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">此時我的視線突然一轉，我嚇的叫出來，哥竟用單手將我整個人扛在肩上。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「你幹嘛啊！放我下來啦！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「妳怎麼又變輕了？我不在的時候妳到底有沒有吃東西？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「有吃啦！快放我下來</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">」這樣倒著身子很恐怖ㄟ！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥終於把我放了下來，之後走到前方，坐了下來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「過來。」他看著我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我乖乖走過去，在哥的身旁坐下。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「最近有發生什麼事嗎？」哥望著海。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「最近？你是指什麼</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「那些傢伙還有在欺負妳嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我恍然大悟，搖搖頭：「沒有啊。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我突然想起學姊對我說的那件事，一想到心裡就覺得痛。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「怎麼了？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「那個</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">哥</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」我吞了吞口水：「學姊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">正田堇學姊是不是常去找你，你不在家的時候</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥似乎愣了一下，眼睛轉向我：「妳聽誰說的？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「學姊她告訴我的。」我低著頭：「她說她一直都陪在你身邊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">然後呢？」哥的口氣忽然變了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「沒</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">沒有了！我只聽她說這些</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」我有點嚇到。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「她告訴妳的？」哥又跟我確認一次。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我點點頭，內心卻忽然興起一股不好的預感：「哥</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">你應該不會為了這件事去找那學姊吧？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「妳害怕？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「不是，我是希望你不要為了這件事去找學姊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">……</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「我不會。」哥輕輕搖頭。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我睜大眼：「真的嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「真的。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我不禁鬆了口氣。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「妳剛轉來就被她們欺負嗎？」哥忽然問。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「啊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">應該是吧。」我思索著。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「為什麼？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「那時候</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">好像是其中一位學姊的男朋友想追求我，還因此跟那學姊分手，結果她們就聯合一起惡整我。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">想到就覺得有夠倒楣。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「追求妳？」不知道是不是我多心，哥的表情似乎有點異樣</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「嗯</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">剛開始那學長還蠻糾纏不休的，不過之後就沒有再來煩我了。」這應該算是不幸中的大幸了吧？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「還會有人看上妳這小個子啊？」哥嘲笑道。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「不可以啊？」我嘟起嘴。就不會說點好話！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「沒想到還會有人對妳這小不點有興趣。」我聽到哥的輕笑聲。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「為什麼不會有！」我站起來：「好吧，既然你這麼說，等到我交到了男朋友之後</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「不可以！」哥突然冷冷打斷我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我愣了下，看看哥：「什麼？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥依然坐著，看不清楚他的表情：「我不准。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「為</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">為什麼？」心中忽然一股悸動</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「妳太容易被人家騙了，我不放心。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">這是什麼怪答案啊？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「只是交個男朋友而已，又不是要去應徵工作</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「我說不准就是不准。」哥的口氣更冷了，他抬起頭迎上我的目光：「想交男朋友，就得經過我這一關。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我的天！媽都沒這麼嚴。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「你這樣我怎麼敢交？全都被你嚇跑了。」我笑笑：「以後若真的找不到男朋友，誰負責啊？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥視線又轉回大海，臉上沒有半點表情：「我負責。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥的回答讓我當場愣在那。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「哥</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我只是隨便說說。」我含糊道。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥看了我一眼，口氣低沉地：「我是認真的。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我再也笑不出來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥見我不說話，笑著站起來，摸我的頭：「開玩笑的。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「什</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">什麼嘛！」我感到我的聲音開始顫抖。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「回去吧，風太大。」哥從我身旁經過，開始往回走，但我的雙腳卻像是被定住似的，動也動不了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥看我還愣在原地，走過來一把握住我的手：「捨不得這裡啊？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「沒有，不是</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">……</font></span><span style="font-size: 9pt">」話還來不及說完，我就被他拉著走。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我看著哥握住我的那雙手，感受到從他手心傳來的溫度，我的眼眶不禁濕了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">好難</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">要我對哥以外的人付出真心真的好難</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥在我心中的份量，已經多到再也容不下第二個人。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">對他的愛戀也已經到連我都無法控制的地步。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">如果哥知道我對他的感情，他會怎麼想？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我不知道，更不敢知道。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我害怕他會開始疏遠我，不跟我說話，甚至對我冷漠。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">這是我最害怕的事。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">是不是永遠把這份感情埋在心底，才是最明智的選擇？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我看著哥的背影，更加確信這種抉擇是正確的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">因為我跟哥之間唯一的聯繫就只剩下＜兄妹＞的關係。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我不會斬斷它的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">即使要我當哥一輩子的妹妹</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「哥，你不回去嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我躺在床上，看著坐在我身旁的哥。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「等妳睡了，我再走。」哥口氣低低的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「你這樣</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">不累嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">哥淺笑，用手輕撫我的頭髮：「很晚了，快睡吧。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我望了他好一會兒，最後慢慢閉上眼，很快的，我漸漸失去了意識</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">即使如此，隱約中我依然可以感受到哥溫暖的手，在我臉上留下的餘溫</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我知道，哥又要離開。如果可以，我希望他能夠一直留在我身邊，我想好好珍惜跟哥在一起這短暫的時光</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">能夠看見哥，對我來說就已經是最好的生日禮物了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">謝謝你，哥。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">真的謝謝你</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">是你告訴我，原來愛一個人，在痛苦中也是有喜悅的，而這種喜悅只有你才能給得起，只有你能讓我感到這麼幸福。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">能夠留在你身旁，真的覺得好快樂好快樂</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span> <p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">*<span>  </span>*<span>  </span>* <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">當我醒來後，哥已經不在我身旁了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">一想到可能又要好幾天見不到哥，雖然有點失落，但卻影響不了我的好心情。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">當我到了學校，一踏入教室，安娜跟野乃子就走了過來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「蜜柑，抱歉</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">昨晚沒辦法陪妳一起過生日。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我笑笑：「沒關係，妳們不用在意。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「那昨天是誰陪妳過生日？妳爸媽不都到國外去了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「我哥。」我淡淡道，回到座位。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">聞言，她們兩個馬上用最快速度衝到我面前：「真的嗎？是學長陪妳過生日的？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「他是我哥哥啊，這沒什麼好奇怪的吧？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">她們兩個興奮地追問：「那</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">學長有送妳禮物嗎？有沒有？他送什麼？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">經她們這麼一提，我倒是想起來了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">此時剛好上課鐘響了，她們兩個一副洩氣樣。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「等一下要跟我們說喔！一定要喔！」她們還不忘叮嚀我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我的手慢慢移到脖子上，低著頭看著那條黑色項鍊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">不禁笑了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~ <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「騙人！學長他真的這麼說？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「嗯，他說他沒禮物送我。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「真的假的？學長這麼性格喔？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「嗯</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">一下課就被她們抓著不放，真是敗給她們了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">實在不敢把哥送我項鍊的事告訴她們，要不然她們一定抓狂地要我拿給她們看。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">但是她們卻還在一旁熱烈談論著學長東，學長西的，我怕她們又要問我什麼，趁機溜到窗戶邊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">從剛才就覺得外頭很吵，但不知道在吵些什麼，我嚇了一跳，操場上擠滿了一堆人。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">怎麼回事？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我往操場一看，當場愣住了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我看見一個熟悉的身影在球場上來回穿梭</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">是我眼睛花了嗎？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「蜜柑，妳在看什麼？」安娜和野乃子也走了過來，看我一臉呆愣的表情，也好奇的順著我的目光看去。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">她們兩個也呆了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">沒一會兒，我就聽見了安娜的尖叫聲。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「呀！學長回來了！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「真的ㄟ！日向棗學長在學校！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">一大群女生又衝到窗口邊來了：「哇</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">我好久沒看到他了ㄟ！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「學長！學長！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">一群女生就這樣開始大叫。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">野乃子激動的抓著我：「蜜柑，學長怎麼回來了？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「我</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我不知道。」我也搞不清楚是怎麼回事啊！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「天啊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">野乃子，妳看學長好像變更帥了ㄟ。」安娜忘情的死盯著哥。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">看樣子大家對長久以來見不到哥的心情壓抑很久了，全部女生像發了瘋似的拼命叫喊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">此時哥剛好又灌籃，我感到我耳膜都快要震破了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">誰叫哥連打籃球的樣子都那麼吸引人。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">比賽休息時間，哥走到操場外，一群女生還在鼓掌尖叫。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">這時，我忽然看到正田堇學姊手上又拿著礦泉水，似乎是想走過去，但哥卻像是把她當隱形人一樣，看都沒看她一眼，就直接從她面前經過，自己拿了一瓶水。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「ㄟ</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">妳看到了嗎？」安娜在我耳邊說。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「哈哈，學長根本不甩她！」野乃子開心的說。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「她之前對蜜柑做那樣的事，她還好意思站在學長旁邊啊？」安娜一臉厭惡：「真不要臉ㄟ！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「對啊，妳看學長現在根本連理都不理她</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「那是她自找的啊！對吧？蜜柑？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">「</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">嗯。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">我仔細凝望那學姊的表情，有著我曾未見過的恐慌，似乎急得快哭了出來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">從前哥還不會像這樣對學姊完全不理不睬的，然而他現在卻好像把她當空氣般看不到，這比不被重視還要更加傷人</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥是真的完全不理會她了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">只是，我一點高興的感覺都沒有。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">因為我知道，她跟我都是害怕同一件事。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font><span><br /></span></span><span style="font-size: 9pt">就是被哥冷漠。</span><span style="font-size: 9pt"></span></p>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1425337</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1425337</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1425337</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Sat, 08 Nov 2008 12:00:29 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 28]]></title>

	<description><![CDATA[<p><span style="font-size: 9pt">「正田堇？妳是說小堇嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">架哥送我回去的時候，我向他確認這件事。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><span style="font-size: 9pt">他點點頭說：「嗯</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">她是常會跟我們混在一起，不過大家都知道她的目的是阿棗，只不過阿棗每次都對她愛理不理的。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><br /></font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「是喔</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「但她在我們那是有蠻多人追的啦</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">因為她長的很不錯看。可惜小堇眼裡除了你哥再也容不下任何人。」他說的很平淡。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「你也喜歡她嗎？」我問他。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「我？怎麼可能？她不是我喜歡的類型。」他呵呵笑，稍微轉過頭來：「我比較喜歡妳這種類型的喔，蜜柑。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「是喔。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「對啊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">怎樣？要不要跟我交往啊？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「好啊，我會先把你介紹硯畯藾</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">{</font></span><span style="font-size: 9pt">識的。」我面無表情。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">他放聲大笑：「那我鐵定會被砍很慘！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">看樣子學姊說的是真的了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">她是真的一直陪在哥身邊，無論何時何地，一直跟哥在一起</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">這種忌妒再度湧向我！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「妳怎麼會知道小堇的事？」</span></p><p><span style="font-size: 9pt"></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span><span style="font-size: 9pt">「她告訴我的。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「妳不要擔心，她跟妳哥沒什麼啦！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「我知道啊。」我淡淡的：「哥要跟誰在一起，我這個做妹妹的也沒資格插手吧？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">架哥突然不說話，過了好久，他才緩緩開口：「可是</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">蜜柑。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「嗯。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「妳跟阿棗</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」他停頓了一下：「真的只是兄妹嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我怔了下，抬起頭：「什麼？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「沒有，我只是想問</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」他思索著：「妳跟阿棗的關係真的只是兄妹而已嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">一時之間我竟然反應不過來，過了半晌我才回答：「當</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">當然啊，不是兄妹是什麼？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「喔！沒有沒有！我只是隨便問問而已！妳不要理我。」他連忙搖頭。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">剛才他那番話讓我緊張得心跳加快，還以為被他看出來了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">架哥把我送到家之後，準備離開。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「架哥！」我叫住他。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「怎麼了？」他停下動作。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「那個</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」我躊躇著：「麻煩你</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">好好看著我哥，不要讓他受傷了。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">架哥看了我</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">3</font></span><span style="font-size: 9pt">秒左右，笑著載上安全帽，跟我比了個</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">OK</font></span><span style="font-size: 9pt">的手勢，就騎車離開了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">胸口感到一陣悶，回過頭看看那空蕩蕩的房子，忽然覺得很空虛，拖著沉重的腳步，走進屋內。</span><span style="font-size: 9pt"></span></p><p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">*<span>  </span>*<span>  </span>* <br />9</font></span><span style="font-size: 9pt">月</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">30</font></span><span style="font-size: 9pt">日。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">時間過的還真快，我的生日又到了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">仔細想想，以前和媽一起過生日好像也只有</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">2</font></span><span style="font-size: 9pt">、</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">3</font></span><span style="font-size: 9pt">次，因為媽實在是忙到抽不了身，每次她都會跟我道歉，但我總是可以諒解，也不會說抱怨什麼的，畢竟，媽是為了我才這麼辛苦的。</span></p><p><span style="font-size: 9pt"></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">   </font></span><span style="font-size: 9pt">所以，我開始沒有過生日的習慣，生日那天我也把它當成平常日在過，普普通通，沒有什麼特別的，只是一個人寂寞的呆在家裡。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">但是今年不一樣，我的家人不再是只有媽而已了，還多了個爸爸跟哥哥。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">對我來說這真的是很大的一種改變。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">爸跟媽也都還在國外，上完課回來沒多久，爸媽就打了通電話祝我生日快樂，還寄了一套洋裝給我</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">...</font></span><span style="font-size: 9pt">雖然沒辦法一起過生日，我卻還是感到很開心。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">安娜跟<font size="2">彌音</font>也祝我生日快樂，原本她們想邀我一起出去慶祝，但她們晚上卻忽然臨時有事沒辦法陪我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">最後她們兩人合送一隻超大的絨毛娃娃給我</span></p><p><span style="font-size: 9pt">我也有</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">2</font></span><span style="font-size: 9pt">個禮拜沒見到哥了，雖然他偶爾會打電話給我</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">不知道記不記得今天是我的生日</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">可是都過那麼久了，總覺得哥應該不太會記得，可是內心卻還是期望哥能夠回來，對我說聲生日快樂</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我坐在客廳，看著爸媽送的洋裝，忽然心血來潮，想在今天穿穿看，於是，我換上了那套洋裝，我只能說－－完全適合給矮的人穿的，爸媽還真會挑，連我的身高都設想到了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">帶點粉紅的絲綢洋裝，我的天</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">~</font></span><span style="font-size: 9pt">好高級，穿在身上都覺得好不習慣。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">但為了感謝爸媽的心意，今天就穿這件洋裝過完生日吧，我想。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">不想破壞這樣的好心情，我自己出去買了一小盒的生日蛋糕。</span></p><p><span style="font-size: 9pt">以前我根本沒想過自己買蛋糕慶祝，因為我覺得一個人過沒有意義，可是我現在卻不這麼想，有那麼多人硯痧牯痋</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">A</font></span><span style="font-size: 9pt">我想我是應該要高興的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我一個人坐在客廳沙發上，看著手機，忽然想起哥曾經說過的一句話：</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">『妳生日那天，我再帶妳去那裡。』</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">這句話一直停留在我心裡，一直到今天我都還沒忘記，我望著牆上的鐘，已經快</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">10</font></span><span style="font-size: 9pt">點了，我不知道我已經坐了那麼久，我看著蛋糕，卻不想打開它，因為我還在期待，期待哥能回來</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">等到最後，我竟然睡著了，也不知道我哪來的執著，願意那麼癡癡的等下去。</span></p><p><span style="font-size: 9pt"></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span><span style="font-size: 9pt">我看看鐘，</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">11</font></span><span style="font-size: 9pt">點半</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">為了打發無聊，我打開電視，按到新聞台，看到一則報導，讓我完全醒了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">『</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">飆車集團在街頭四處惹事生非，行徑囂張，在街頭發現暴力集團手持刀棍到處</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">』</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">我感到嘴唇微微顫抖，眼睛死盯著電視。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">不會吧</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">難道哥現在就在那裡面？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">他真的忘記了嗎？忘記他所說過的話嗎？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我再也看不下去，關掉電視。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">心情一下子跌落谷底。是太難過的關係嗎？整顆心都糾結在一塊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">他真的忘記了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">周圍安靜地，我聽著秒針的聲音，時間就這樣流逝</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我的生日也快過完了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我忍住即將奪眶而出的淚水，在淚水流出來之前就先擦掉。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我不想為了這種事而哭！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">忘記就忘記，我才不稀罕他陪！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我打開蛋糕的蓋子，小小的黑森林蛋糕上有著可愛的裝飾，我點上蠟燭，愣愣的望著那靜靜燃燒的火。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">今年又是一個人過了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我伸出雙手，嘴巴跟著手的節拍輕聲唱：</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">「祝我生日快樂，祝我生日快樂，祝我生日快樂，祝我生日快樂</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">反正也早就習慣一個人過生日，又有什麼關係？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">只是</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">為何我的眼淚卻還是不受控制的流了下來？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">這對我來說不是無所謂的嗎？為什麼我卻還是覺得那麼難過？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">一想到滿心期待著哥回來的我，就覺得自己好蠢好蠢。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「是你說過還要帶我去濱海公路的，你這個大騙子！」我忍不住罵了出來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">「大騙子</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">其實</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">去不去都無所謂。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">我只是想能見到哥一面，能聽到他對我說聲生日快樂</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">就這樣而已</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">只要這樣就夠了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">但我的願望卻不能達成。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">好想</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">我真的好想見到哥！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><p><span style="font-size: 9pt">想到快瘋掉</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我看看時間，再</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">5</font></span><span style="font-size: 9pt">分鐘就</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">12</font></span><span style="font-size: 9pt">點了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">今天也要結束了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">蛋糕</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">就靠自己把它吃掉吧。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">正當我拿起刀子的時候，門外一聲巨響，嚇得我整個人跳起來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">門被打開了，我聽見一陣急促的腳步聲</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我整個人呆愣的望著眼前這個人。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">手臂，還有臉頰都有著明顯的傷痕，有些傷口竟還留著血。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「哥！」我驚叫。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥喘著氣，面無表情的看看桌上的蛋糕，再看看我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我趕緊站起身，把他拉到沙發上，拿出了急救箱。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">這是我看過哥受過最嚴重的一次傷。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「你到底在幹什麼啊？」我氣急敗壞的，拿出優點和紗布，手不住的發抖。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥凝視著我，依然微微喘氣：「抱歉</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「今天是我生日欸！拜託你為我想一想好不好？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我不受控制的，大喊</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">整顆心糾結在一起，真的好痛好痛</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">雖然很氣他忽略我的生日，但他用傷痕累累的身子回來讓我更氣。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">之後哥再也沒說過一句話，只是一直凝視著我。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">好不容易幫他包紮完後，我聽到他用低沉的聲音說：「我沒禮物可以送。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">聽到他這句話我不禁啞然失笑。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">這個人</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">真的是想打他都沒力氣了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">這時，哥忽然將他頸上的一條黑色項鍊脫下，我正納悶，他整個人就靠近我，雙手繞過我的脖子，使我的頭靠在他的肩膀上。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我感受到從哥身上傳遞過來的溫度。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥慢慢地，將那條項鍊戴在我的脖子上</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我摸著那條項鍊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「這條項鍊是我從小戴到大的，送給妳。」哥口氣低低的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我抬起頭看著他，此時哥露出了一個淡淡的微笑：「生日快樂。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我愣愣的睜大眼，哥慢慢將他的手指移向我的臉，輕輕擦拭掉我臉上的淚痕。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「剛好</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">12</font></span><span style="font-size: 9pt">點。」哥看看牆上的鐘：「許過願了嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「來不及許完，都是你害的啦！」心中一股怨氣又再度湧了上來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥似笑非笑的看著我，忽然站起身：「好了，走吧。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><p><span style="font-size: 9pt"></span><span style="font-size: 9pt">「走？走去哪？」我愣了下。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「濱海公路啊。」哥看著我：「我不是答應過妳的嗎？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">內心忽然一股悸動</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">.</font></span><span style="font-size: 9pt">：「不行啦，你傷的那麼重，而且現在那麼晚了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">話還沒說完，哥就一把把我拉起：「走了。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥不讓我再多說，直接把我拉出家門口。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「難道你的傷不會痛嗎？」我還是很擔心。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「不會。」哥說的很堅定，看他的表情好像真的一點影響都沒有：「上車。」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">在往濱海公路的路程上，哥從頭到尾都沒說過一句話，害的我都不知道該說些什麼才好。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">看著哥的背影，悲傷中卻也夾雜著快樂。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我終於見到哥了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">那麼久沒看到他，現在看到他反而覺得他似乎變的更帥氣了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">是不是我眼睛出現問題？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">雖然很晚了，但濱海公路周圍因路燈的關係還是很明亮，哥停好車後，直接跳下沙灘。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「下來。」哥朝我伸出手。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我將手給他，哥扶住我的時候突然問：「妳什麼時候有這件洋裝的？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">老天，他不會現在才發現到吧？完全少根筋！</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「爸媽送我的生日禮物。」我說。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「喔。」哥慢慢把我放了下來：「蠻可愛的！」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">＜蠻可愛的！＞就只有這一句啊？</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">我踩在沙灘上，四周的路燈還是可以讓我稍微清楚的看到周圍的風景，我仰望天空，成千上萬的星星在廣闊的天空閃耀著，美麗的景象讓我不禁看呆了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">原來半夜的星空是最美的。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「幹嘛看到星星就這麼興奮？」哥走了過來。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「很漂亮啊，你不覺得嗎？」我眼睛還離不開天空，看的我脖子都有點痠了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥沒回答，只是低笑。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">正當我還全神貫注在那片星空的時候，忽然有雙強而有力的手臂從我身後將我緊緊抱住。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">力量大的讓我連動都動不了。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「哥</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">？」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">哥將頭深埋在我頸間，下意識的把我抱的更緊。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">過了好久好久，我聽見了哥的聲音</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">「蜜柑</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」海浪聲幾乎要將哥低沉的聲音蓋過：</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><p><span style="font-size: 9pt">「終於見到妳了</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">」</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> <br /></font></span><span style="font-size: 9pt">哥的聲音不斷在我耳邊迴盪</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">淚水</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">悄悄地從我眼角滑落。</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></p></font></span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman"><p><span style="font-size: 9pt">因為</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">…</font></span><span style="font-size: 9pt">跟哥相處這麼久以來</span><span style="font-size: 9pt"><font face="Times New Roman">… </font></span></p></font></span><p><span style="font-size: 9pt">這是我第一次聽到哥叫我的名字。</span><span style="font-size: 9pt"></span></p>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1406004</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1406004</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1406004</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Sat, 25 Oct 2008 14:14:39 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 27]]></title>

	<description><![CDATA[我看了手機好久，一直沒辦法決定到底要不要打電話給哥。 <br />不敢打…卻又想聽到他的聲音。<br />哥離開後，我整個人像失了魂似的，飯也吃不下，心中除了擔心，還是擔心。 <br /><br />儘管我拼命試著不讓自己去觸碰傷口，但那種痛還是讓我感到很難受… <br /><br />哥會怎麼想呢？他又想說什麼？想問，卻問不出口。 <br /><br />我知道哥只把我當作妹妹…但我本來就不該奢求太多。 <br /><br />能像現在這樣陪在哥的身邊，對我來說不就該滿足了嗎？ <br /><br />我是該滿足的… <br /><br />雖然那樣並不算是告白…但哥的反應卻讓我覺得跟被拒絕沒什麼兩樣。 <br /><br />這樣也好…至少哥還不知道我對他真正的感情，即使他只把我當作一輩子的妹妹…能夠這樣被他關心，我也覺得很幸福了。 <br /><br />就讓這份感情永遠隱藏在我心底吧… <br /><br />我看看時間，已經快12點了。 <br /><br />正當我準備睡覺的時候，手機響了。 <br /><br />我愣了一下。 <br /><br />一接起手機，就聽到一個沉沉的聲音：「還沒睡？」 <br /><br />我感到我的手微微顫抖，一聽到哥的聲音，就忽然覺得所有的不安都煙消雲散了。 <br /><br />卻也不由得感到一陣鼻酸… <br /><br />「…還沒。」我壓低聲音。 <br /><br />「睡不著？」哥的聲音由手機傳來，猶如耳語般… <br /><br />「還好。」我盡量讓自己聲音聽起來平常：「你呢？在幹嘛？」 <br /><br />「看妳睡了沒。」 <br /><br />我笑說：「正要睡，你就打來啦。」 <br /><br />「抱歉，今天放妳鴿子。」哥淡淡道。 <br /><br />「沒關係啦…靖哥有送我回家，你不要擔心。」我說： <br /><br />「哥，你現在…」 <br /><br />「我沒事，妳放心。」 <br /><br />我有點訝異，哥好像完全知道我心裡在想什麼。 <br /><br />「那…那你，什麼時候回來？」 <br /><br />「我不知道。」哥聲音還是平平的；「等事情處理好。」 <br /><br />「喔…」 <br /><br />「我會盡量早點回去的。」哥又說：「這幾天，小心點。」 <br /><br />「知道啦！」胸口感到暖暖的：「你會來學校嗎？」 <br /><br />「過幾天才去。」哥最後說：「好了，不吵妳了，早點睡，掰。」 <br /><br />「啊！哥！」我叫著。 <br /><br />「幹嘛？」 <br /><br />「沒有，我是想說…」我深呼吸，聲音有點沙啞：「你要…小心點。」 <br /><br />說完這句，哥就突然安靜下來，過了好久才聽到他的聲音：「嗯。」 <br /><br />「那…掰掰。」 <br /><br />跟哥通完電話後，我將手機緊緊的握在手心。 <br /><br />就在這一刻，我更確信自己是喜歡哥的了，完全沒時間去想自己的事，只想知道有關哥的所有一切。 <br /><br />哥…就讓我默默喜歡你吧，也希望你能夠允許我這個… <br /><br />你永遠也不會知道的請求。 <br /><br /><br />＊ ＊ ＊ <br /><br /><br />果然，從隔天開始，就沒在學校看到哥的影子。 <br /><br />倒是每天架哥都會來接送我上下學。 <br /><br />但這未免也太過保護了吧？ <br /><br />害我每次放學的時候就有一堆人在旁邊議論紛紛不知道在說什麼。 <br /><br />「妳現在很危險，萬一發生什麼事了我可是會被你哥碎屍萬段的欸！」 <br /><br />每次他都這樣回我。 <br /><br />沒辦法，我也只好乖乖聽他們的話。 <br /><br />要不然哪一天真的被綁架了都不曉得。 <br /><br />「蜜柑，妳現在…到底是怎麼回事啊？」 <br /><br />安娜跟彌音一看現在的狀況，表情都是嚇呆的。 <br /><br />「說來話長…」我每次都是這樣回答她們。 <br /><br />因為我不敢想像她們知道事實又會是什麼反應。 <br /><br />肯定比我還緊張！ <br /><br />「護花使者怎麼換人啦？」安娜一看到架哥還是很害怕，也難怪，因為架哥不笑的時候還真的有點恐怖，給人有種毛骨悚然的感覺。 <br /><br />「棗學長呢？已經一個禮拜沒看到他了ㄟ！」彌音抱怨。 <br /><br />「說來話長…」 <br /><br />其實不單單是安娜她們而已，自從哥不在學校後，都可以感受女同學們的強烈反應，不禁讓我開始覺得她們根本就是為了哥才來上學的。 <br /><br />想當然爾，有一些人就來跟我打聽哥的下落。 <br /><br />無可奉告－－我只能這樣說。 <br /><br />只是…那位不怕死的學姊竟然又找上門來啦！ <br /><br />都快煩死了~~~ <br /><br />「不要問我他在哪，我不知道。」 <br /><br />她一把我叫出來，我就說這句。 <br /><br />「妳當然不知道，他怎麼可能告訴妳？」學姊冷笑：「就跟妳說你對他的了解還不夠深…」 <br /><br />我詫異的瞪著她。 <br /><br />難道學姊…也知道哥的事？ <br /><br />「我知道他在哪。」她露出高傲的笑容：「而且我每晚都去他那邊。」 <br /><br />我的腦袋像被轟炸似的，一片空白。 <br /><br />她看到我的表情笑的更開心了：「我告訴你，我比妳還了解棗，妳想知道的我全都知道。」 <br /><br />我呆愣的瞪著她。 <br /><br />「我聽說了…原來妳跟棗是兄妹。」她撥了撥她的長髮：「這倒是讓我感到很訝異，我實在沒想到…」 <br /><br />「妳為什麼會知道有關我哥的事？」 <br /><br />「為什麼…」她輕笑：「當然啊，我一直在他身邊陪著他啊！」 <br /><br />「什麼…？」 <br /><br />「不論棗在外頭做什麼，我一直都在他身旁啊！」 <br /><br />我又感到胸口一陣痛擊。 <br /><br />「他都沒告訴妳嗎？」她滿臉笑容：「也難怪…妳跟他又沒這麼親，他當然不會告訴妳！」 <br /><br />我瞪大眼。 <br /><br />「你們只是"兄妹"而已嘛！」 <br /><br />我再也聽不下去，馬上逃離現場，我不斷的跑……最後來到了後校舍。 <br /><br />我喘著氣。 <br /><br />我知道！我知道我們只是兄妹，我也知道哥絕對不會我有任何其他的感覺，這些我都知道，但是… <br /><br />我受不了她那張自以為誇耀的嘴臉，宣判我連一絲絲的機會都沒有！ <br /><br />「………」 <br /><br />一想到學姊剛才所說的話，讓我心裡感到極度不舒服，深深的醋意頓時在我內心蔓延開來。 <br /><br />一種讓人崩潰的忌妒… <br /><br />我是想問，真的是學姊一直在哥身旁嗎？ <br /><br />為什麼…！！ <br /><br />我移動腳步，慢慢走到哥平常坐的位置。 <br /><br />哥之前抽過的幾根煙蒂還留在草地上。 <br /><br />我坐了下來… <br /><br />一直以為只要把這份心情隱瞞在心底就好，但是我發現這種感情，容易讓人失去理智，希望他永遠只在乎我，沒有辦法忍受那個人不在時的孤寂。 <br /><br />我好怕，好怕這麼貪心的自己，好怕只想獨占哥的這股衝動。 <br /><br />好想見哥…我真的好想見到哥！ <br /><br />這種思念簡直讓我快喘不過氣來… <br /><br />就在這時候，我隱約聽見了從我手機傳來的音樂。 <br /><br />我盯著手機整整3分鐘，之後才慢慢接起來。 <br /><br />「喂？」 <br /><br />「為什麼現在才接？」 <br /><br />「我在…上課啊。」我聲音有點慌。 <br /><br />「現在是下課時間。」哥淡淡地。 <br /><br />「我剛才下課嘛！」我急忙道：「你找我幹嘛？」 <br /><br />「沒事不能找妳嗎？」 <br /><br />我彷彿聽見自己的心跳聲：「你那麼閒的話不會來學校啊？」 <br /><br />哥輕笑：「妳在教室嗎？」 <br /><br />「沒有。」我聲音低低的：「我在後校舍。」 <br /><br />「一個人？」哥好像有些驚訝。 <br /><br />「嗯。」 <br /><br />接著哥安靜下來了。 <br /><br />「哥，你真的沒什麼事情嗎？」我又問。 <br /><br />「妳那麼不想跟我講話啊？」 <br /><br />「沒有啦！我只是…」怎麼可能不想… <br /><br />「逗妳的。」我又聽到哥的輕笑聲：「我的確有事要跟妳說。」 <br /><br />「什麼？不會又是要跟我說晚幾天才能回來之類的…」 <br /><br />「我很想妳。」 <br /><br />我的喉嚨忽然像被哽住似的，發不出聲音來。 <br /><br />哥他…說什麼… <br /><br />我得了幻聽嗎？ <br /><br />「我，」哥聲音低沉的：「很想妳。」 <br /><br />哥的一字一句在我耳邊停留，進到我心坎裡。 <br /><br />「是喔？」我壓抑著顫抖的聲音，故作冷靜，淚水卻在此時一顆顆落了下來。 <br /><br />我不禁摀著嘴，深怕自己哭出聲音：「你打來就是為了說這個？」 <br /><br />「嗯。」哥低聲道。 <br /><br />「為什麼？」 <br /><br />「不知道…」哥的聲音環繞在我耳際：「就是很想妳。」 <br /><br />「可是我又不想你！」拿著手機的那隻手也開始顫抖。 <br /><br />「無情的傢伙。」哥輕笑。 <br /><br />「呵呵~」 <br /><br />我極力地，壓抑著想放聲大哭的衝動，淚水卻完全止不住。 <br /><br />即使是單戀… <br /><br />即使哥的話並沒有什麼特別的意思。 <br /><br />即使這樣…我也不會抱怨什麼。 <br /><br />因為光是這簡單的四個字… <br /><br />就已經讓我覺得我是這世界上最幸福的人了！]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1405989</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1405989</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1405989</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Sat, 25 Oct 2008 13:58:29 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 26]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">曾經聽別人說過，當不知道自己從什麼時候開始只想著一個人，只關心一個人，甚至只在乎一個人的時候，那個人就已經是你心中的全部了。 <br />當自己的喜怒哀樂完全受一個人影響，那個人的一舉一動，甚至只要一句話，就可以讓你感到身處在天堂或是地獄。 </font><br /><br /><font size="2">有人說，這就是愛情。 <br /><br />如果這真的就是愛情，那我寧可不要。 <br /><br />因為我沒想到失去的感覺原來真的會這麼的痛…那麼痛撤心扉… <br /><br />尤其是對一個我不能喜歡上的人。 <br /><br />即使沒有血緣關係…即使我們不是真正的兄妹… <br /><br />但我還是希望我們的關係不要變，永遠都不要變。 <br /><br />一直以為可以把你當作一輩子的哥哥… <br /><br />但我現在知道，這已經是不可能的事了。 <br /><br />從我心裡只容得下哥開始… <br /><br />我就知道已經回不到從前了。 <br /><br />放學的時候，當我走出校門口，我不禁愣了一下，靖哥就站在校門口。 <br /><br />他一看到我，就熱切的向我打招呼。 <br /><br />「妳好嗎？」他露出他爽朗的笑容。 <br /><br />可是我現在連一點笑容都擠不出來，只能愣愣的看著他。 <br /><br />「蜜柑？」他彎下腰：「妳怎麼啦？」 <br /><br />我不語，只是搖搖頭。 <br /><br />他若有所思的望著我：「妳哭啦？妳的眼睛…」 <br /><br />我搖頭，用力的。 <br /><br />「哪個王八蛋讓妳哭的？妳告訴我，我幫妳去找他算帳！」 <br /><br />不用了，我怕你反而會被打的更慘。 <br /><br />我還是搖頭：「你怎麼會在這裡？」 <br /><br />「喔，妳哥叫我送妳回去啊！」 <br /><br />心隱約抽痛了一下，口氣不禁變冷：「為什麼？」 <br /><br />「啊…這說來話長啦！」他搔搔頭：「妳跟棗在一起的話太危險了…所以他才要我把妳安全送回家。」 <br /><br />「為什麼危險？」 <br /><br />「這個…」他面露難色。 <br /><br />「我哥他真的是黑影族的頭頭嗎？」 <br /><br />靖哥一時被我的話嚇住了：「妳知道？」 <br /><br />「知道啊。」我淡淡地：「他真的是嗎？」 <br /><br />「嗯…」他四處張望了一下：「我先送妳回去吧！」 <br /><br />此時我發現其他學生也開始注意我們兩個，可能是他那頭巾太醒目了吧。 <br /><br />突然要騎別人的車回去，覺得有些不習慣。 <br /><br />當我坐上他的車時，看他一副會騎很快的樣子，不禁開始有點怕了起來。 <br /><br />「你是飆車族沒錯吧？」我問他。 <br /><br />「啊？對啊！」他開始發動引擎。 <br /><br />「我…」 <br /><br />正當我準備說話，就忽然聽到他爽朗的笑聲。 <br /><br />「妳放心啦，我會盡量減低速度的。」 <br /><br />他回過頭：「妳哥可是千交代萬交代要我騎慢一點，他還警告我說如果妳發生什麼事他就要我的命ㄟ！」 <br /><br />回程的路上，我沒有說一句話，只是眼眶一直濕了又乾，乾了又濕… <br /><br />「妳現在都是一個人在家喔？」 <br /><br />回到家門口時，他問我。 <br /><br />「嗯。」從今天開始。 <br /><br />「那…妳沒問題吧？」看他的表情好像真的很擔心。 <br /><br />「我習慣了。」我口氣淡淡的。 <br /><br />「喔…」他還是一副憂心忡忡的樣子。 <br /><br />「你還沒回答我。」 <br /><br />「什麼？」他睜大眼。 <br /><br />「我哥他真的是黑影族的頭頭嗎？」 <br /><br />「嗯…沒錯。」他點點頭。 <br /><br />「我哥他處境是不是很危險？」 <br /><br />「這…其實老實說，棗他沒來的這幾天，有很多別幫派的混混會來我們的領域鬧事，一定要有棗出馬才行啊！」 <br /><br />「為什麼？」我鎖著眉。 <br /><br />「妳沒看過所以妳不知道。」他表情突然變的興奮：「妳哥在戰場上可是所向無敵咧！」 <br /><br />「戰場？」 <br /><br />「每次有人來找麻煩或是來搶地盤的時候，沒有一個不被棗給嚇跑的」 <br /><br />「有那麼誇張嗎？」 <br /><br />「妳哥在打架的時候可是很兇狠的。」他從口袋拿出煙：「他出手從不留情。」 <br /><br />我下意識的退後一步。 <br /><br />「怎麼了？」他又睜大眼睛。 <br /><br />「我怕煙味。」 <br /><br />他先看看手中的煙，再看看我：「難道…棗從來沒在妳面前抽煙嗎？」 <br /><br />「我跟他說過，之後他就沒在我面前抽煙了。」 <br /><br />「不會吧？難道他最近都沒抽嗎？」 <br /><br />「很少，不過我想那是在我不在的情況下。」 <br /><br />他一臉驚訝：「蜜柑，妳知道妳哥煙癮有多大嗎？」 <br /><br />我搖頭。 <br /><br />「他一天不抽一包以上會死妳知道嗎？」 <br /><br />「有那麼嚴重嗎？」 <br /><br />「妳哥愛抽煙是出了名的，每次看到他嘴裡一定刁著煙，沒想到他為了妳竟然少抽了，真沒想到棗還是個好哥哥咧！」 <br /><br />說完，他就放聲大笑。 <br /><br />聽他的話，好不容易平靜的心湖又起了一波漣漪… <br /><br />「妳哥今天是一定得去的，那群渾蛋越來越囂張了。」他把煙收了起來：「而且他們大部分都是衝著棗來的。」 <br /><br />「為什…」我不禁緊張起來。 <br /><br />「別幫派的頭頭早就看棗不順眼了，可是又打不過棗，所以沒辦法，他們正準備開始專找棗的弱點下手。」 <br /><br />「弱點？」我思索了一會兒：「我哥他有弱點嗎？」 <br /><br />「以前是沒有。」靖哥臉色突然變的凝重：「但是現在…」 <br /><br />他的目光慢慢轉移到我身上： <br /><br />「棗現在的弱點就是妳，蜜柑。」 <br /><br />聞言，我怔了好久，才緩緩開口：「我…？」 <br /><br />「沒錯，妳現在是棗最大的弱點。」他嘆口氣，眉頭深鎖：「聽說他們打聽觀察了很久，才知道棗有了妳這個 “妹妹”，所以現在就是怕有人會對妳不利，好威脅棗讓出我們的領域。」 <br /><br />我說不出話來，驚訝更勝於恐懼，然而我現在根本不在乎自己的事，一心只想到哥的安危… <br /><br />「所以妳哥才要我送妳回去，妳現在的處境…..老實講真的很危險，蜜柑。」 <br /><br />「那我哥他…」 <br /><br />「妳放心，妳哥不會讓他們碰妳一根汗毛的，他現在就是要去教訓那群王八蛋。」 <br /><br />「可是萬一哥他受傷了怎麼辦！」我激動的抓著靖哥，一想到哥之前受著傷回來的那一次，胸口就不禁感到一陣痛。 <br /><br />「妳不要擔心，沒有人打的過妳哥。以前妳哥一次被5、6個人聯合攻擊，雖然是有受了點傷，但妳哥最後還是把他們打到站不起來。我們這幫人，可是把妳哥當作神看待咧！」 <br /><br />「不行，我要叫我哥回來，我不能讓他再受傷！」我緊張地。 <br /><br />「不行，蜜柑，我們很需要他…妳要諒解…」 <br /><br />「你們怎麼可以這麼自私！難道為了你們地盤連命都要賠進去嗎！為什麼總是要我哥去做這種事呢！」 <br /><br />我扯著嗓子大聲怒吼。 <br /><br />我不能諒解，更不想諒解！ <br /><br />接著他沒有再說話，我微微喘著氣，四周頓時安靜了下來。 <br /><br />「抱歉，蜜柑…」靖哥緩緩道：「但妳哥一直都是黑影族的領導人，沒有妳哥，根本沒有人可以勝任這領導人的位置，黑影族也會解散，我們真的非常需要他。」 <br /><br />我再也說不出話來，覺得頭好暈好暈… <br /><br />「總之，妳最近要小心一點，因為那些人已經開始盯上妳了，棗就是因為這件事才必須回去，他必須保護妳。」 <br /><br />我不禁冷笑：「人不在，怎麼保護？」 <br /><br />「棗很快就會回來的，他必須隨時都要在妳身邊。」 <br /><br />我抬起頭：「你怎麼知道？」 <br /><br />「當然。」靖哥說：「這是他親口告訴我的啊。」 <br /><br />我呆愣望著他。 <br /><br />「當他說出這句話的時候我還嚇一大跳妳知道嗎？」嚴肅的表情消失了，轉變回原先的笑容： <br /><br />「因為會讓他說出那種話的，妳是第一個！」 <br /><br />我低著頭，緊緊抓著書包。 <br /><br /><br /><br /><br />淚水逐漸讓我眼前的一切都變得模糊…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309408</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309408</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309408</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 20 Aug 2008 18:31:56 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 25]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">「那…那個…學姊有來學校嗎？」 <br />「誰知道啊！管她那麼多，蜜柑，妳該不會是同情她吧？」 </font><br /><br /><font size="2">「沒有，我只是…」 <br /><br />「誰叫她對妳做那麼過份的事，那是她自找的！」安娜忿忿不平。 <br /><br />「昨天學長把她們關在裡面的時候，她們還一直哭叫個不停咧！」彌音說：「我看她們一定不敢再欺負妳了。」 <br /><br />「她們在做那件事之前就該想到結果的好不好，真不知道那群白癡在想什麼！」安娜還在氣。 <br /><br />直到上課鐘響，她們都還在熱烈討論。 <br /><br />但我腦子裡卻亂哄哄的，說不出一句話。 <br /><br /><br />一直到下午，我的心還是沒辦法平復下來，於是我在下課的時候，打了通電話給哥。 <br /><br />電話響了好久哥才接。 <br /><br />「喂？哥。」 <br /><br />「怎麼了？」電話拿頭聲音十分低沉且帶著沙啞。 <br /><br />難道哥又翹課去睡覺了？ <br /><br />「你在哪裡？」 <br /><br />「老地方。」他聲音還是低低的。 <br /><br />「我知道了。」說完，我馬上掛掉電話，衝出教室。 <br /><br />「蜜柑，妳去哪啊？等下要上課了ㄟ，蜜柑…！」 <br /><br />不顧安娜跟彌音的叫喚，我就這樣直接往後校舍方向跑去。 <br /><br />「乖學生自動翹課，我沒看錯吧？」 <br /><br />哥一看到我，第一句話就是這個。 <br /><br />哥還是坐在他習慣坐的地方，旁邊草地上還有幾根煙蒂。 <br /><br />我不發一語，走上前去，在哥身旁坐了下來。 <br /><br />「怎麼了？」哥的眼神望向前方，沒看我。 <br /><br />「你為什麼要對學姊做出那種事？」我緊盯著他。 <br /><br />哥看了我一眼，口氣低沉的：「為什麼不可以？」 <br /><br />「雖然學姊對我做出那種事，可是我不希望你…你那樣做跟那群學姊的作為又有什麼不一樣？」 <br /><br />哥深深吸一口氣，身子往後靠在牆壁上：「妳同情她們？」 <br /><br />「我不是同情，我只是不希望你也做出跟她們相同的事…」 <br /><br />「沒有啊。」 <br /><br />「什麼？」我怔了下。 <br /><br />「有一點不一樣。」 <br /><br />「什…什麼不一樣？」 <br /><br />「水啊。」哥口氣依然淡淡的：「我灑的是污水。」 <br /><br />「哥！」我不禁大叫，簡直不敢相信。 <br /><br />「替妳報仇妳還不高興。」哥閉上眼：「妳以為妳發高燒是誰害的啊？」 <br /><br />「可是哥…」 <br /><br />「我已經很寬宏大量了，我原本打算直接把她們從三樓丟下去的。」 <br /><br />「怎麼可能啊！」我不禁 “笑”了幾聲。 <br /><br /><br />哥慢慢睜開眼，看著我：「為什麼不可能？」 <br /><br />哥的聲音沒有一絲起伏，但他的臉上卻連一點開玩笑的表情都沒有，我開始感到背上一陣發涼… <br /><br />我的哥哥怎麼會這麼恐怖啊？ <br /><br />「那、那你為什麼…沒那樣做？」我緊張地。 <br /><br />哥看我的表情，之後竟露出笑容，手輕推著我的額頭： <br /><br />「怕我妹罵我啊。」 <br /><br />我愣住了，看著哥的表情，又和之前不一樣了。 <br /><br />此時哥忽然打了個哈欠：「好了，我要睡了。」 <br /><br />「你還睡！你每天睡這麼久還睡不夠啊？」我推了他一下。 <br /><br />哥沒說話，只是淡淡的笑著，之後慢慢地，將他的頭輕靠在我肩膀上。 <br /><br />哥的髮梢隨著微風吹拂在我臉上，屬於哥的氣味傳了過來… <br /><br />「哥，你怎麼知道是學姊做的？」我問。 <br /><br />過了一會兒哥才回答：「還有別人嗎？」 <br /><br />我笑了，輕輕搖頭：「沒有。」 <br /><br />「不過我沒想到你會去找學姊報仇。」 <br /><br />此時哥的聲音已經充滿睡意，在我耳邊低喃著：「我說過，除了我以外，我不允許任何人欺負妳。」 <br /><br />「是、是。」我不禁微笑，心中興起了一波漣漪… <br /><br />之後哥就沒再說話，不知道是不是已經睡著了。 <br /><br />我悄悄端倪著哥看似熟睡的臉龐，不禁看了出神。 <br /><br />瀏海也隨著風四處散落在哥的臉上。 <br /><br />隱約中可以聽見哥的呼吸聲… <br /><br />我就這樣一直凝視著他，幾乎讓我忘記時間。 <br /><br />時而凶悍，時而溫柔，究竟哪一個才是真正的他，我卻不知道。 <br /><br />哥的想法讓我猜不透。 <br /><br />隨著哥的氣息，我彷彿也聽見了自己的心跳聲… <br /><br />身體好像已經不是自己的了…我無法掌控自己的心情。 <br /><br />無論在哪裡，無論在什麼時候，總是會想起哥，想起他的聲音。 <br /><br />只能想著他… <br /><br />「你為什麼要對我這麼好？」 <br /><br />我聽見了自己的聲音，對已熟睡的哥說著… <br /><br />這一刻，我不知道哪來的勇氣，將心中隱藏許久的話說了出來，是因為哥睡著的關係嗎… <br /><br />我看向前方，不知道為什麼，在說這句話的時候，我不敢看著哥，儘管他是睡著的。 <br /><br />「如果…如果我不是你妹的話，你還會對我這麼好嗎？」 <br /><br />不敢讓哥知道的…這份心情。 <br /><br />直到現在我還是沒有勇氣對他說，沒有勇氣聽到答案。. <br /><br />但哥現在是睡著的…應該沒什麼關係吧？ <br /><br />儘管我聽不到答案… <br /><br />正當我的目光轉回到哥身上後，我全身的血液頓時凝固住了，整個人完全僵住動也動不了。 <br /><br />哥的眼睛是睜開的…一會兒他的目光才慢慢轉移到我眼中。 <br /><br />我全身動彈不得，嚇的說不出話來。 <br /><br />哥沒睡？ <br /><br />那…我剛才說的話，哥不是全部都聽到了嗎？ <br /><br />哥的頭慢慢從我肩上離開，我當場嚇到不知該如何是好。 <br /><br />我猛然站起身，想要馬上離開，但我的手卻被強而有力的力量拉住，不允許我離開。 <br /><br />我不敢回頭，因為我實在沒有勇氣面對哥… <br /><br />哥也站了起來，手一用力，將我整個人轉過去面向他。 <br /><br />哥靜靜的凝視著我，不說一句話，這種安靜更讓我感到不自在。 <br /><br />從哥的眼中，我看不出他的想法，這種無形的壓力讓我感到痛苦。 <br /><br />哥會有什麼想法我不知道。 <br /><br />我只知道…我很怕… <br /><br />我真的很害怕。 <br /><br />我不敢再繼續看著哥，低下頭，不想讓他看見我的表情。 <br /><br />哥慢慢靠近我，手撫住我的臉，我反射性的抽動一下。 <br /><br />哥將我的頭抬了起來，不讓我閃躲。 <br /><br />哥的唇停留在我耳畔，我可以感受到哥傳來的微熱氣息… <br /><br />「我…」 <br /><br />哥低沉的聲音迴繞在我耳際，我緊閉上眼，想讓自己有心理準備。 <br /><br />對於哥的回答… <br /><br />只是，過了好久，哥都沒有說話。 <br /><br />最後哥慢慢從我身邊離開…臉上不帶任何一絲表情。 <br /><br />「回去上課吧。」 <br /><br />哥說完這句，就頭也不回的離開這裡，走出了後校舍。 <br /><br />我站在原地，腳動彈不得，一點使力的力氣都沒有。 <br /><br />最後，我感到淚水緩緩從我眼角落下來… <br /><br />為什麼會哭連我自己也不知道。 <br /><br />我慢慢蹲了下來… <br /><br />這就是哥的答案嗎？ <br /><br />我彷彿聽見心破碎的聲音，胸口有種說不出的痛… <br /><br />痛的使我的淚水完全止不住的…一顆顆墜落！ <br /><br />聽著自己的聲音，完全不受控制的啜泣… <br /><br />我想，我終於知道了。 <br /><br />我終於知道了… <br /><br />他早就不是我的哥哥了！ <br /><br />他在我心裡… <br /><br />早就不只是一個哥哥而已了。 <br /><br /><br />我終於知道…這已經不是親情… <br /><br /><br />而是愛情了…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309404</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309404</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309404</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 20 Aug 2008 18:29:43 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 24]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">「妳想幹嘛？」 <br />「幹嘛？當然是準備好好修理妳啊！」那學姊冷冷的說。 </font><br /><br /><font size="2">「妳少無聊，快放我出去！」都幾歲了還搞這種玩意？有夠幼稚。 <br /><br />「全校人這時大概都差不多走光了，沒有人會救妳。」學姊笑說：「妳就在這裡待一整夜吧~」 <br /><br />「妳不要太過分了！」我用力敲門。 <br /><br />「妳能拿我怎樣？叫棗學長來救妳啊！」 <br /><br />我聽見其他學姊的笑聲。 <br /><br />「都是妳，害我在全校人面前丟臉。」學姊忿忿地說：「我也會讓妳有一樣的下場！」 <br /><br />「那是妳自取其辱，跟我有什麼關係？」我生氣地。 <br /><br />「妳閉嘴！」那學姊厲聲打斷我：「不給妳一點顏色瞧瞧我看妳是搞不清楚狀況！」 <br /><br />「妳想怎樣？」 <br /><br />「我再次警告妳。」學姊說：「以後不准再出現他面前．．不准出現在他面前！」 <br /><br />我冷笑：「妳憑什麼命令我？」 <br /><br />「像妳這種死纏爛打的人我最討厭，現在我可是幫他除去他身邊的臭蟲。」 <br /><br />我緊握拳頭，憤怒的大喊：「妳這麼做也不能改變什麼，快放我出去！」 <br /><br />涮！ <br /><br />冰冷的水從門上潑了下來，我當場渾身溼透。 <br /><br />「妳愛叫就叫吧，待會兒就叫別人告訴棗學長說妳已經走了，看看他還會不會等妳。」 <br /><br />「妳別這麼不可理喻！」我拼命敲打著門。 <br /><br />「隨妳怎麼說，反正妳再怎麼叫也不會有人聽見的。」 <br /><br />「妳這麼做他也不會喜歡妳的！」 <br /><br />「對。」學姊冷冷地：「這兩年我努力讓他注意到我，試著接近他，可是最後卻出現妳這臭蟲！現在他根本無視於我的存在！」 <br /><br />「那是妳自己的問題！」我提高音量：「我怎麼知道他為什麼對妳特別冷淡…」 <br /><br />「對我特別冷淡？哈！」學姊突然用力敲著門，聲音充滿怒意：「不是他對我特別冷淡，而是他對妳特別溫柔！」 <br /><br />我愣了一下。 <br /><br />「我從來…就沒看過他對誰那麼溫柔，自從妳出現後！」學姊的聲音開始微微顫抖：「他從來沒對別人這麼好過，從來沒有！」 <br /><br />「我…」 <br /><br />「就是妳這隻臭蟲！把我的一切全奪走，我不可能原諒妳，絕對不會！」 <br /><br />說完，就聽到學姊一個個走出廁所的腳步聲。 <br /><br />「妳就待在這吧，校門等一下就會關了，看看有誰會來救妳。」學姊絲毫不留情：「我告訴妳，我得不到的，別人也別想得到！」 <br /><br />「妳不要太過分，快放我出去！」儘管我不停地敲門，但她們根本就不肯理會。 <br /><br />「叫棗學長來救妳啊，他不是很疼妳嗎？」學姊丟下這句，就離開廁所。 <br /><br />還可以聽見其他學姊的笑聲。 <br /><br />這時，廁所突然暗了下來，我驚叫。 <br /><br />「把燈關起來，這樣更不會有人注意到她在裡面。」我依稀聽到學姊們的聲音，最後，她們紛紛走遠，連她們的腳步聲都已經聽不到了。 <br /><br />此時四周一片死寂，一點聲音都沒有。 <br /><br />「有沒有人在！有沒有人在啊？」 <br /><br />我拼命敲打著門，然而儘管我叫的再大聲，外頭還是一點反應都沒有。 <br /><br />我頹喪的蹲了下來，看著渾身溼透的自己，不禁感到疲憊萬分。 <br /><br />儘管現在是夏天，但一直這樣再怎麼健康也會弄出病來。 <br /><br />我到底該怎麼辦？ <br /><br />想求救，但根本沒有人，手機放在教室，也沒辦法打給哥。 <br /><br />哥…還在外面嗎？還是已經回去了？他還在等我嗎？ <br /><br />我緊抱著自己，不由得感到委屈，為什麼我一定得碰到這種事？ <br /><br />我現在根本一點辦法都沒有，難道我真的要一整晚待在這嗎？ <br /><br />溼透的身體讓我渾身不舒服，也開始打噴嚏。 <br /><br />突然覺得好冷。 <br /><br />怎麼辦…誰能來救我… <br /><br />「除了我以外，我不允許任何人欺負妳。」 <br /><br />內心突然聽見哥的聲音…不知怎麼的，我忽然感到一陣鼻酸。 <br /><br />此時的我，突然變的好脆弱。 <br /><br />好想見到哥…好想聽到他的聲音！ <br /><br />直到淚水滴落在膝蓋上，我才發現我哭了。 <br /><br />好好笑，沒想到自己變的這麼沒用，竟然會了這種事掉眼淚。 <br /><br />不知道哥現在哪裡，在做什麼… <br /><br />都過了那麼久，哥應該是不可能會等我了。 <br /><br />還是他真的以為我早就已經離開學校了… <br /><br />四周烏鴉鴉的一片，讓我感到既冷又覺得恐懼。 <br /><br />我開始覺得頭痛，不停的叫喊已經讓我的聲音幾乎沙啞。 <br /><br />淚水，更是不住的滾了下來。 <br /><br />「哥…」我不自禁地，輕喚。 <br /><br />這是我第一次，對一個人產生這麼大的依賴感。 <br /><br />第一次，這麼渴望見到一個人。 <br /><br />心想如果他現在就在我身邊該有多好… <br /><br />四周漆黑到我伸手不見五指，我渾身發抖，淚水更是止不住的掉不停。 <br /><br />我整個人縮在一起，覺得自己越來越難受。 <br /><br />快昏厥過去了。 <br /><br />不知道過了多久，當我依稀聽到有腳步聲，我才稍微清醒。 <br /><br />我忘了，學校晚上的時候都有警衛在巡視校園。我想叫，但聲音幾乎完全沙啞，完全叫不出聲，我用力敲著門，但發現的太晚警衛也離開了。 <br /><br />我再次感到絕望。 <br /><br />看樣子我是真的要在學校廁所裡度過一晚了。 <br /><br />不知道現在幾點，也不知道自己到底在裡面多久了，身上的衣服也乾的差不多了。 <br /><br />覺得眼皮變的好重，意識也漸漸模糊，突然有種可能會死在廁所的想法… <br /><br />呵，如果真的死了，我變成鬼的第一件事就是去找那群學姊們索命。 <br /><br />可是死在廁所，未免太好笑了一點。 <br /><br />可是…我真的覺得好累…好想休息一下… <br /><br />哥，你現在在哪？ <br /><br />在做什麼呢…？ <br /><br /><br />「………」 <br /><br /><br />我整個人完全倒在門邊，聲音在死寂的空間中顯的特別刺耳。 <br /><br /><br />不知道是不是夢… <br /><br />我彷彿聽到有人開門的聲音。 <br /><br />接著，我聽到有人在叫我，然後將我騰空抱起，那個一直渴望聽到的聲音… <br /><br />有雙很溫暖的手覆蓋在我額頭上。 <br /><br />熟悉的氣息…環繞在我身邊，淚水又不禁流了下來… <br /><br />是…哥嗎？ <br /><br />是你嗎？ <br /><br /><br />覺得眼皮好像千斤重似的，費了一番力氣才勉強睜開，映入眼簾的，是我房間的天花板。 <br /><br />腦袋瓜像是有東西在拼命敲打的感覺，真有夠痛的。 <br /><br />想起身，卻感到身旁似乎有東西壓著，我側頭一看，發現哥在我床邊睡著了。 <br /><br />我小心翼翼的坐了起來，不想吵醒哥。 <br /><br />我發現哥身上的制服還沒換，難道之前他都沒回到家嗎？ <br /><br />看樣子…那真的不是夢，哥真的來找我了。 <br /><br />我仔細凝望哥熟睡的臉龐，平常一副撲克臉，但睡著的模樣卻像個小孩，哥微亂的瀏海披散在眉宇間，依舊遮掩不住哥好看的五官。 <br /><br />仔細一看，還可以看到哥額頭有汗水的痕跡。 <br /><br />他一直照顧我到現在嗎？ <br /><br />我的眼睛完全被哥吸引住，離不開目光。 <br /><br />剛才在心底的最深處，渴望著哥，一心一意只想見到他，在心裡喊了千百遍。 <br /><br />哥他…聽到了嗎？ <br /><br />在我最需要他的時候，他真的趕來救我了！ <br /><br />身體好像不是自己的了，手突然像不受控制的…想要觸碰哥… <br /><br />是緊張嗎？我的手不停的發抖。我慌張的收回手，覺得自己變的好奇怪。 <br /><br />什麼時候開始，哥已經漸漸在我心裡有了地位… <br /><br />為什麼我腦海裡想的都是他？ <br /><br />這種莫名的感情讓我感到好難受。 <br /><br />心完全不受控制的…隨時都在找尋著哥… <br /><br />我看著哥睡熟的臉龐，不知不覺…淚水又慢慢湧了上來。 <br /><br />我該怎麼辦？ <br /><br />我到底是怎麼了… <br /><br />我真的…什麼都不知道了…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309398</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309398</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1309398</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 20 Aug 2008 18:27:00 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 23]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">聽哥這樣說，我也覺得放心多了。 <br />「哥，你的傷口還在痛嗎？」我看著他的手腕。 </font><br /><br /><font size="2">「早就不痛了。」 <br /><br />「喔…那就好。」 <br /><br />這時，哥的手機突然響了起來。 <br /><br />「幫我接一下。」哥忙著發動引擎沒空接電話。當我接起電話，突然聽到一個熟悉的聲音…. <br /><br />「喂？」 <br /><br />「喂？」電話那頭的人似乎愣了下：「妳是誰啊？」 <br /><br />「哥他在忙。」果然是那個人。 <br /><br />「啊！蜜柑喔~我就覺得奇怪怎麼會是個女的接的，怎樣？最近過的好嗎？」流架用一種打趣的口調說話。 <br /><br />「還好。」我口氣有點冷。 <br /><br />「唉唷~蜜柑，妳幹嘛那麼冷淡啊，好歹我也是妳哥的好朋友ㄟ！別這樣嘛~」好無聊這傢伙。 <br /><br />「以後妳就叫我靖哥就好啦~就只有妳可以這樣叫我唷！」我不說話他還越講越上癮了咧。 <br /><br />「嗯。」我口氣還是一樣冷。 <br /><br />「妳哥在忙什麼啊？」 <br /><br />「忙著發動摩托車。」 <br /><br />「那他今晚…」電話那頭停頓了一下：「喔，沒事沒事！」 <br /><br />「哥今晚應該不會去，他說要留在家。」我馬上搞懂他在說什麼 。 <br /><br />「什麼？！」他吃驚的大喊：「他真的這樣說？」 <br /><br />「對啊。」幹嘛，以為我在騙他喔？ <br /><br />「是誰打來的？」哥看我講了這麼久覺得奇怪，轉過頭來看我。 <br /><br />我把手機拿給哥：「你的朋友。」 <br /><br />哥接起手機。 <br /><br />我慢慢戴上安全帽，想趁機聽一下哥他們在說什麼。 <br /><br />「沒關係啦，就交給我了。」我看不見哥的表情：「我這幾天不想去，你就代替我一下，就這樣。」哥說完這句就將手機關掉了。 <br /><br />「哥，他們…」我嚥了嚥口水：「他們今晚…要去做什麼？」 <br /><br />哥意味深長的望了我一眼，輕摸我的頭：「沒事，妳別擔心。」 <br /><br />聽哥這麼說，八成也猜的到大概是什麼事，為什麼他們總是一定要找哥呢？ <br /><br />哥說他不會去，但也不可能會每天留在家的，我不敢把這情況告訴爸，因為我實在不敢想像若爸知道了會怎樣。 <br /><br />昨晚看哥受著傷回來，整顆心都糾結在一塊。 <br /><br />我很怕，真的很怕。 <br /><br />可是我卻不知道該怎麼做。 <br /><br />哥這時轉了個彎，我怔了一下，拉拉哥的衣服：「哥，你要去哪裡？方向不對啊！」 <br /><br />「去濱海公路。」 <br /><br />「什麼？」 <br /><br />「到濱海公路晃一晃。」哥頭也不回的說，之後他開始加快速度，直直往濱海公路的道路開去。 <br /><br />一路上，我都沒說話，只是愣愣的，看著哥的背影。 <br /><br />哥把車停在一個偏僻的地方，從岩石上跳了下去，踏在沙灘上。 <br /><br />我也跟著走下去，小心翼翼的盯著腳，深怕摔跤。 <br /><br />「抓住我的手。」哥站在下面，朝我伸出手。 <br /><br />我慌忙的想抓住他的手，沒想到哥一抓到我的手就用力一拉，我整個人飛了起來，他最後輕易地抱住了我。 <br /><br />我嚇得趕緊抱住他的脖子，然而我的腳卻碰不到地，哥就這樣抱著我，我瞬間感到我的心臟似乎已經停止跳動！ <br /><br />哥並沒有放開我，只是靜靜的，沒有說話。 <br /><br />我則是整個人呆住了，最後開始感到不好意思，感覺連我的耳朵都紅了。 <br /><br />這時，哥才慢慢地，將我放了下來。 <br /><br />「沒受傷吧？」哥口氣淡淡的。 <br /><br />我連忙搖頭，臉卻還在紅，不敢抬頭看他。 <br /><br />哥從我身邊經過，隨即在沙灘中央坐了下來。 <br /><br />此時剛好是黃昏時刻，夕陽的光灑在這片沙灘上，也照到了哥的臉龐。 <br /><br />因為光的灑落，將哥俊逸的五官更清楚的襯托出來，就好像從小說裡走出來的男主角，讓人根本無法移開目光… <br /><br />連身為妹妹的我都深深這麼覺得，當然也就不能怪有那麼多的女生瘋狂迷戀著他了。 <br /><br />「愣在那幹嘛？過來啊。」哥看我一直佇立在那，便叫我。 <br /><br />「啊…喔！」我動作遲鈍的走了過去，在哥的身旁坐了下來。 <br /><br />「妳臉怎麼那麼紅？」 <br /><br />「哪…哪有啊！」我摸著自己的臉，轉過頭不讓他看到我的臉。 <br /><br />嗚~丟臉死了。 <br /><br />哥怪異的看了我一眼，就沒再說話了。 <br /><br />「哥…」 <br /><br />「幹嘛？」 <br /><br />「我可以問你一件事嗎？」 <br /><br />「嗯。」哥聲音低低的。 <br /><br />「你不在家的時候…都睡在哪啊？」 <br /><br />過了好一會兒，哥才慢慢回答我：「朋友家。」 <br /><br />「靖哥嗎？」我看他。 <br /><br />「靖哥？」 <br /><br />「流架啊，他要我這樣叫他。」 <br /><br />「是喔…」哥的聲音突然變冷：「妳幹嘛那麼聽他的話？」 <br /><br />「沒有啊，我只是覺得直接叫他名字這樣不好，所以…」我被哥的口氣有點嚇到：「怎麼了？不可以嗎？」 <br /><br />「沒有。」哥躺了下來，閉上眼。 <br /><br />「你生氣了？」 <br /><br />「沒有。」 <br /><br />明明就一副不爽的樣子，行為怪，就連說話也怪。 <br /><br />「那…你是住他家囉？」我回歸正題。 <br /><br />「嗯。」 <br /><br />住在別人家還對別人那麼兇？那個人怎麼受的了哥啊？ <br /><br />「我不懂，你為什麼要住在別人家？」 <br /><br />哥睜開眼，口氣平淡的：「離那裡比較近。」 <br /><br />「騙人！」我打斷他：「你是怕被爸知道，對吧？」 <br /><br />哥望著我。 <br /><br />「你是怕哪天爸像我這樣看到你受著傷回來，我沒說錯吧？」 <br /><br />說完，哥輕笑，將目光移開。 <br /><br />「我說的沒錯吧！」 <br /><br />哥微笑，嘆了一口氣：「妳說是就是。」 <br /><br />還在裝？這麼不懂坦率。 <br /><br />我不再理他，靜靜的眺望著海，我抬起頭，已經有幾顆星星出來了。 <br /><br />海風吹的我開始感到有些睏，我轉頭一看，哥不知道什麼時候竟然睡著了。 <br /><br />「哥！」我叫他：「你不能睡在這啦，會感冒的。」 <br /><br />儘管我叫了幾次，哥卻還是一點反應都沒有。 <br /><br />我用力搖他，在他耳朵大喊：「哥！不要睡啦！」 <br /><br />哥吃力的睜開眼，我跟哥四目交接，此時我突然發現我跟哥的距離近到不能再近，趕緊跳開。 <br /><br />「妳幹嘛？」哥睡眼惺忪的看我一臉驚慌。 <br /><br />「沒…沒有。」我結巴：「天色已經暗了，我們該回去了吧。」 <br /><br />「嗯。」哥站了起來。 <br /><br />看他睏成這樣，還能不能騎車啊？ <br /><br />在回去的時候，哥問我：「妳生日快到了吧？」 <br /><br />我愣了一下：「你怎麼知道？」 <br /><br />「媽之前有告訴過我，就在這個月底不是嗎？」 <br /><br />「嗯…」 <br /><br />之後我們就沒再說話，回到家，我往樓梯走去。 <br /><br />「妳生日那天，我再帶妳去那裡。」 <br /><br />準備踏進房間的時候，我聽見哥這麼說。 <br /><br /><br />＊ ＊ ＊ <br /><br /><br />那天晚上，我失眠了。 <br /><br />跟哥在海邊的那一幕一直不停的在我腦海中重複播放，每當我閉上眼，畫面就更清楚。 <br /><br /><br />直到現在我還可以感受到哥抱著我的力道，跟哥的貼近已經到了讓我不敢再繼續面對他的程度。 <br /><br />覺得自己越來越怪，內心彷彿有種聲音，不停的叫喊，讓人有種難受的感覺。 <br /><br />這種感覺一直在我胸口擴散開來，幾乎讓我快喘不過氣來。 <br /><br />光是聽到哥的聲音，我就沒有辦法不去注意。 <br /><br />好像一股魔力，深深地被吸引，無法逃開。 <br /><br /><br />他是我哥哥啊… <br /><br />為什麼我會有這種感覺？ <br /><br />一般的妹妹會對自己的哥哥懷有這種心情嗎？ <br /><br />完了，我真的越來越不正常了… <br /><br />這種無法宣洩出的壓迫感，真的讓人感到好痛苦。 <br /><br /><br />到了快12點，我才漸漸有了睡意。 <br /><br /><br />當我進入夢鄉，我彷彿聽到海浪聲依然在我耳邊迴盪。 <br /><br />久久不能離去… <br /><br /><br />到了隔天，和往常又過完一天，又接到哥的電話，現在已經漸漸習慣坐哥的車回去了…但這次他是在還沒下課的時候就要我等下放學直接下去找他。 <br /><br />上完體育課，我到廁所去換衣服。 <br /><br />然而正當我準備打廁所的門，卻發現怎麼打也打不開。 <br /><br />之後卻聽到門外傳來了一群女生的笑聲。 <br /><br /><br />「佐倉蜜柑，妳還真幸福，有了日向棗撐腰就開始囂張了啊~」 <br /><br />「妳是誰？」 <br /><br />「他現在已經在外頭等妳了是吧？想去找他對不對啊？」 <br /><br />這聲音，是那個學姊。</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1136433</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1136433</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1136433</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Thu, 01 May 2008 22:36:25 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 22]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">學姊看著哥握我的手，狠狠瞪了我一眼，帶著顫抖的聲音對哥說： <br />「你一定要這樣對我嗎？」 </font><br /><font size="2">哥冷冷地：「我應該老早就說清楚了吧？」 <br /><br />「我到底哪裡不好！」她咆哮著：「我哪裡配不上你啊？你說啊！」 <br /><br />周圍的人都紛紛看過來，有些人帶著看好戲的神情盯著我們不放。 <br /><br />我有點受不了了。 <br /><br />「放…放開我，我要先回教室了。」我看著哥，哥卻不理我。 <br /><br />「我到底哪裡比不上她？」學姊指著我，淚水在她眼眶打轉。 <br /><br />哥稍微看了我，沒多久就聽到他低沉的聲音：「全部。」 <br /><br />我詫異的瞪著哥，沒想到他會這麼回答。 <br /><br />有沒有搞錯？我又不是他的情人，我只是他的妹妹而已啊！ <br /><br />聽到哥的回答，學姊整個人愣在原地，哥這時加重握著我的手的力道，經過學姊拉我離開。 <br /><br />我回頭看了看，學姊當場痛哭失聲，之前那群學姊急忙安慰，周圍圍了更多人。 <br /><br />「哥，放開我，很痛！」進入校園後，我說。 <br /><br />哥停了下來，慢慢鬆開我的手。 <br /><br />我沒回教室，反而拉著哥往後校舍跑去。到了後校舍，我有點喘氣：「哥，你為什麼要那麼做？」 <br /><br />「什麼？」哥表情冷冷的。 <br /><br />「你為什麼要那樣對學姊？你不該在大家面前那樣說的！」對於哥的態度，我感到十分不解。 <br /><br />「那要怎麼說？」哥的口氣還是令人直打冷顫。 <br /><br />「學姊她…她是真心喜歡你的呀，就算你要拒絕她，也不該用這種方式，你這樣太傷學姊的心了！」 <br /><br />「我管她。」哥冷漠地，眼神不帶任何一絲感情：「那是她的事。」 <br /><br />「哥！」我不禁開始生氣。 <br /><br />尤其是對一個深深喜歡他的人。 <br /><br />「你的做法太過分了，你難道…就不能委婉一點嗎？」不管怎樣，我對哥的行為就是看不下去。 <br /><br />「為什麼？」哥直盯著我：「有必要嗎？」 <br /><br />此時我竟感到一絲恐懼，總覺得站在我面前的哥跟平常完全判若兩人，令人不禁開始感到畏懼。 <br /><br />「妳為什麼幫她說話？」哥撇了我一眼。 <br /><br />「我…沒有啊，我不是幫她說話，我只是…」我搖搖頭。 <br /><br />「那種人有什麼值得好同情的？」哥手插著口袋。 <br /><br />「哥…！」 <br /><br />哥不知什麼時候已走到我面前，突然低下頭，用手輕撫著我的左臉，他的舉動讓我頓時僵住了。 <br /><br />「她曾經打過妳，不是嗎？」哥低語。 <br /><br />我怔怔的看著哥，難道他是因為我才… <br /><br />「哥，你…」我的喉嚨像是哽住了，忽然覺得說起話來都好困難。 <br /><br />哥深深凝視著我，口氣帶著強硬：「除了我以外，我不允許任何人欺負妳。」 <br /><br />有股莫名的悸動在我胸口慢慢擴散開來，我彷彿聽見自己的心跳聲，不安份的跳動… <br /><br />我抬起頭，就看見哥眼裡的認真：「任何人都別想碰妳一根汗毛。」 <br /><br />生平第一次，知道被人保護的感覺，有了哥的話，不知怎麼的卻讓我感到好安心。 <br /><br />哥是真心的想要守護我… <br /><br />原來這種感覺，會給予人這麼大的感動… <br /><br /><br />「蜜柑！我真想為妳鼓掌叫好ㄟ~」目擊早上整個情況的安娜和彌音一臉興奮的在一旁手舞足蹈。 <br /><br />「為什麼？」 <br /><br />「那還用說嗎？看到那女的終於嘗到報應，真是大快人心啊~」 <br /><br />「可是我覺得他太狠了點。」我手倚著頭。 <br /><br />「妳在說什麼啊？妳忘了她是怎麼對妳的嗎？她打過妳ㄟ，而且還羞辱妳，這種人沒必要同情啦！」安娜忿忿的說。 <br /><br />「沒錯沒錯！不給她一點顏色瞧瞧她是不會學乖的！這種人就是太欠罵了才會被學長損，她活該！」彌音也附和道。 <br /><br />「這樣那群學姊應該不會再來欺負妳了吧？」安娜得意洋洋。 <br /><br />「不見得喔，搞不好那學姊會因此懷恨在心，再次對蜜柑出手也說不定啊。」彌音小心的看著我：「因為這件事幾乎讓學姊沒什麼面子了。」 <br /><br />「怕啥啊？學長一定會保護蜜柑的啊！」安娜拍了彌音一下。 <br /><br />「沒關係，妳們不用擔心。」一想起哥所說過的話，一股暖意就漸漸湧了上來。 <br /><br />沒想到哥的一句話可以讓我這麼高興。 <br /><br /><br />到了放學時間，收拾完書包後就接到哥的電話。 <br /><br />「喂？」 <br /><br />「我在樓下等妳，下來。」哥說完這句就掛掉電話了。 <br /><br />還是一樣，根本不等別人回答。 <br /><br /><br />「哥哥來接妹妹囉~」安娜跟彌音一臉曖昧的瞧著我。 <br /><br />「妳們幹嘛啊？那是什麼表情？」不懷好意的眼神，卻讓我的臉不禁紅了起來。 <br /><br />「好感動喔~為了保護妹妹每天接送上下學…」她們陶醉其中的說。 <br /><br /><br />她們想到哪去啦？真受不了她們。 <br /><br />「這樣不知情的人更認為妳跟學長是情侶了ㄟ，沒關係嗎？」彌音問。 <br /><br />「他們該知道的時候就會知道，我也不想特地去跟他們解釋。」想到就覺得累。 <br /><br />「蜜柑，妳快下去吧，學長在等妳了。」安娜推著我說。 <br /><br /><br />哥手插口袋靠在校門口，光是這個動作就已經讓不少女生的眼神不願意從哥身上移開，再加上哥早上在全校同學面前的勁爆演出，竟然讓全校女生似乎更加迷戀他了。 <br /><br />真搞不懂這些人到底在想什麼？ <br /><br /><br />哥這麼受歡迎，而被其他人認定是【日向棗的女朋友】的我當然也在一夕之間成了這所學校的名人。 <br /><br />也就是全校女同學的公敵。 <br /><br /><br />只要在學校內，無論走到哪，都可以感受到一群女生傳來的殺氣，好像恨不得把我碎屍萬段。 <br /><br />但這種日子，久而久之，也已經慢慢習慣了。 <br /><br />「哥，你今天不用…去 “那裡” 嗎？」戴安全帽的時候，我不禁問。 <br /><br />哥嘴角微微牽動，口氣淡淡的：「我不是說過了，我最近會留在家裡，為了跟妳賠罪。」</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134703</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134703</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134703</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 30 Apr 2008 19:43:53 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 21]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">「沒為什麼。」 <br />「不要敷衍我啦！」就知道他會這麼回答。 </font><br /><br /><font size="2">「真的沒為什麼啊，只是一不小心就被別人打到了。」 <br /><br />「別人沒事不會打你吧？」我白了他一眼。 <br /><br />「喂。」哥突然叫我一聲。 <br /><br />「幹嘛？」我沒看他，專心的幫他包紮。 <br /><br />「妳今天為什麼哭？」 <br /><br />我的手停了下來。 <br /><br />「沒…沒有啊。」我不敢看他。 <br /><br />哥安靜了一回兒，緩緩道：「妳知道了吧？」 <br /><br />我終於抬起頭。 <br /><br />「我在外面的事。」哥的聲音很平淡。 <br /><br />我看著哥的手，慢慢地點頭。 <br /><br />「抱歉。」 <br /><br />「你不用跟我道歉！」我有點激動：「你應該跟爸道歉，他一直很相信你的…」 <br /><br />「我知道。」哥聲音低低的。 <br /><br />「你為什麼會…」很想問哥原因，但後面那句卻怎麼也說不出來。 <br /><br />哥似乎知道我想問的問題，但他沒告訴我，只是靜靜的看著我包好他的手。 <br /><br />「謝了。」哥淡淡地。 <br /><br />「不客氣。」我站起來將急救箱放好：「你傷成這樣，還要去打架嗎？」 <br /><br />我說這句話的時候，口氣是冷的。 <br /><br />我已經不知道該怎麼辦了。 <br /><br />我應該要阻止哥的。 <br /><br />我不該再讓他遭受這些危險。 <br /><br />不單單是爸，就連我都很害怕。 <br /><br />雖然還不像一般兄妹那樣親，但再怎麼說他都還是我哥哥。 <br /><br />我有阻止他的權利嗎？ <br /><br />如果我說了，哥會聽嗎？ <br /><br />我沒有把握。 <br /><br />真的沒有。 <br /><br /><br />就在我內心還在掙扎的時候，哥突然從我身後用雙手輕輕將我抱住，我整個人定在原地！ <br /><br />他將頭靠在我肩膀上，我可以清楚的感受到從他身上傳來的氣息… <br /><br />「哥？」我小心地看著他。 <br /><br />哥沒說話，只是靜靜的擁著我。 <br /><br />我看不到他的表情。 <br /><br />我不敢動，也動不了。 <br /><br />在哥的擁抱下我動彈不得… <br /><br />「哥。」我又喚了他一次：「你怎麼啦？」 <br /><br />「讓我靠一下。」哥低沉的聲音迴繞在我耳邊：「一下就好。」 <br /><br />我不再說話，任由哥的要求，讓他抱著我。 <br /><br />但我的內心竟也渴望著哥不要放手… <br /><br />我似乎聽見自己的心跳，隨著哥的呼吸聲起伏不定。 <br /><br />我不懂自己為什麼會有這種感覺，為什麼會對哥的擁抱產生眷戀。 <br /><br />我不去想，更不敢想。 <br /><br />但我知道，在我內心深處，卻對哥想要更了解。 <br /><br />不是因為妹妹的關係，而是我本身就想去了解他… <br /><br />哥呢？ <br /><br />因為我是他的妹妹，所以他才對我這麼溫柔嗎？ <br /><br />如果我不是他妹妹，他會我這樣關心我嗎？ <br /><br />會不會像其他人的看待？ <br /><br />一想到這，我竟然開始覺得害怕。 <br /><br />一種讓幾乎讓我窒息的恐懼，在我內心油然升起。 <br /><br /><br />我悄悄望著哥。 <br /><br />從什麼時候開始，哥已經漸漸在我心中有了地位。 <br /><br />從我開始想了解他，開始擔心他的那天開始 <br /><br />哥就已經在我心裡了。 <br /><br /><br />只是我一直不去注意… <br /><br /><br />不去在意… <br /><br /><br />「我這幾天會待在家裡。」哥突然說。 <br /><br />我看他，他頭依然靠著我：「抱歉讓妳哭的那麼傷心。」 <br /><br />「你少臭美，我又不是因為你才哭的！」我盡量讓自己的聲音聽起來開朗：「你要靠到什麼時候啊？我肩膀很痠ㄟ！」 <br /><br />哥慢慢放開我，滿臉睡意：「我要去睡覺了。」 <br /><br />「啊？現在才幾點？你就要去睡覺了！」 <br /><br />「睡眠不足。」哥揉揉眼：「原本想乾脆就那樣靠在妳肩膀上睡的。」 <br /><br />「我就不信你那樣會睡得著。」我看著哥慢慢爬上樓梯。 <br /><br />哥突然停下轉過頭：「不信？」 <br /><br />「不信啊。」我搖頭。 <br /><br />「那要不要我再抱妳一次？」哥正經的問。 <br /><br />搞什麼，幹嘛說得這麼嚴肅啊？他說這句話都不會不好意思喔？ <br /><br />「免了免了！」但我卻當真似的猛搖頭。 <br /><br />哥淺笑一下，就轉身回到房間。 <br /><br /><br />我愣在原地。 <br /><br />我…我又被他整了。 <br /><br /><br />但感覺…好像不是那麼糟了。 <br /><br /><br />＊ ＊ ＊ <br /><br /><br />「喂！起來了啦。」 <br /><br />隱約中，我感到有人在拍我的臉，當我慢慢張開眼，發現哥坐在我床上的時候，我當場嚇得完全醒過來。 <br /><br />「哥！」我驚叫：「你怎麼會在我房間裡！」 <br /><br />「叫妳起來啊，很晚了。」他一副神情自若的樣子。 <br /><br />「可是…你也不能這樣直接進我房間吧？嚇死我了。」 <br /><br />「有什麼關係？反正剛好看到妳滑稽的睡相。」 <br /><br />我拿枕頭往他身上砸去，紅著臉：「什麼滑稽的睡相！」 <br /><br />「小孩子的睡相。」哥嘴角一撇。 <br /><br />太…太丟臉了，竟然被他看到我最狼狽的樣子，可惡！這傢伙欺人太甚了！ <br /><br />「你怎麼可以這樣啦！」我大喊，真的覺得丟臉死了。 <br /><br />「好了別唸了，快起來，我載妳去學校。」哥站了起來。 <br /><br />「你要載我？」我愣了下。 <br /><br />「不然咧？」</font> <p><br /><font size="2">「不用了啦…」我稍微低下頭：「我自己走路去學校就好了。」 <br /><br />「為什麼？」 <br /><br />「我…」總不能說我怕被別人看到吧？ <br /><br />「別囉唆了，快點下來。」哥說完就轉身離開我房間，好像根本不想聽我說原因。 <br /><br />可惡~ <br /><br />「我不在家的時候妳都是睡到剛才嗎？」哥牽車的時候問我。 <br /><br />「哪有！」還不都是昨晚哭太久的關係，害我眼睛的腫的難看死了。 <br /><br />一坐上車，不禁讓我想起上次跟哥一起到濱海公路兜風的事，也是像這樣，坐在哥的身後… <br /><br />「哥，你還會去濱海公路嗎？」我問他。 <br /><br />「妳想去？」哥沒回頭。 <br /><br />「沒有，我隨便問問…」 <br /><br />「現在要去嗎？」哥想都沒想的就問我，真的沒藥救了。 <br /><br />「不必了啦！你還想翹課喔？」一直以來從沒翹過課的紀錄全被他給毀了，想到就覺得難過。 <br /><br />「開玩笑的啦。」哥淡淡道。 <br /><br />真的嗎？如果我說想去的話搞不好他現在就會帶我去了。 <br /><br />哥好像根本不喜歡到學校去。 <br /><br /><br />當車在校門口停下來的時候，我最害怕的事果然發生了。 <br /><br />大家都用詫異的眼神望著我跟哥，其中還可以聽到女孩子的驚呼聲。 <br /><br />我不敢看她們，因為我可以隱約感覺到從她們身上傳來的殺氣。 <br /><br />哥還是一樣，跟沒看到似的，一停好車，輕敲了我一下：「還愣在這幹嘛？進去啊。」 <br /><br />要我跟他一起從那群看起來想宰了我的女生經過到校園裡，未免對我太狠了點吧！ <br /><br />真不知道哥是故意的還是根本就搞不清楚狀況。 <br /><br />這時，一個女生突然出現在我們面前，我嚇了一跳，是那個學姊。 <br /><br />「棗。」那女的不看我，好像把我當空氣似的：「我有話要跟你說。」 <br /><br />現在？她在想什麼啊？ <br /><br />我看看哥，他一臉冷漠。 <br /><br />「可以嗎？」那女的面無表情的說。 <br /><br />「有什麼話就在這說吧。」哥不只表情，連聲音都是冷的，不懂哥為什麼總是對這學姊這麼冷酷。 <br /><br />我不想打擾他們，正想準備離開，哥卻突然抓住我的手，不讓我離開。 <br /><br />我愣愣望著哥，想要掙脫，他卻反而握的更緊。</font></p>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134695</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134695</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1134695</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 30 Apr 2008 19:38:20 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 20]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">一直不願承認的…心中一直還存有一絲希望，期望哥來告訴我，這不是真的。 <br />但是，我最害怕的，終究還是發生了。 </font><br /><font size="2">我不知道我在哥的懷裡，哭了多久。 <br /><br />對哥的所有…擔憂和思念，隨著我的眼淚全解放出來… <br /><br />等到我稍微冷靜下來，哥在我耳邊低聲地：「對不起。」 <br /><br />他就只跟我說這三個字。 <br /><br />「你幹嘛騙我？」我顫抖著聲音，有些許的憤怒：「你知不知道我很擔心你！」 <br /><br />「知道。」哥淡淡的：「流架那傢伙跟我說過了。」 <br /><br />「知道了你還…你怎麼這麼差勁啊！」我激動道。 <br /><br />「放妳一個人，對不起。」哥的聲音變的好溫柔，讓我的眼淚又不禁滑了下來。 <br /><br />太狡猾了… <br /><br />哥慢慢放開我，輕輕地拭去我臉上的淚。 <br /><br />「這麼久沒見到妳…」哥淺笑：「什麼時候變的這麼愛哭了？」 <br /><br />「還不都是你害的！」我趕緊轉過頭。 <br /><br />我站起身，準備回房間，不想讓他看到我這雙哭紅眼的模樣，但哥卻及時拉住我，不讓我走。 <br /><br />「幹嘛啦？」我沒回頭。 <br /><br />「很久沒見到妳了，想好好看看妳。」哥聲音還是低低的。 <br /><br />「都醜死了，還有什麼好看的啦！」我沒好氣的，想掙脫他，他卻把我抓的更緊。 <br /><br />「放開…！」哥的手一用力，我整個人又跌坐在沙發上。 <br /><br />哥抓著我，不讓我起來，他的力量讓我一點抵抗的力氣都沒有。 <br /><br /><br />哥輕撫著我的臉，用一種若有所思的眼神凝視著我，我被他盯得動彈不得。 <br /><br />哥…怎麼怪怪的… <br /><br />接著我聽到哥口氣平淡地問：「妳是為了我才哭的嗎？」 <br /><br />廢話！要不然為鬼哭的喔？ <br /><br />雖想罵他，但我被他的近距離壓迫到說不出話來。 <br /><br />「會為我哭的…」他低笑：「我想也只有妳了。」 <br /><br />什麼意思？ <br /><br />我的腦袋還來不及理解他的話，他卻越來越靠近… <br /><br />我的臉紅了起來，心跳也跟著漸漸加快，哥…哥的距離會不會太近了？ <br /><br />我想逃，但哥的力氣卻不允許我逃脫。 <br /><br />就在我感到哥的唇準備吻上我的時候，家裡的電話卻突然響起。 <br /><br />我整個人頓時清醒過來，用力推開哥，跑到旁邊去接電話。 <br /><br />「喂…喂？」我緊張的，不敢看哥的眼神。 <br /><br />「蜜柑，我是爸爸，妳怎麼啦？」爸似乎聽出我的不對勁。 <br /><br />「沒、沒有…沒事！」 <br /><br />「沒事就好，阿棗回來了嗎？」 <br /><br />「嗯…回來了。」 <br /><br />「太好了，幫我叫一下他好嗎？」 <br /><br />我拿著電話，對哥說：「哥…電話，爸打來的。」 <br /><br />哥神色自若的走過來接起電話，我趁機抓著書包趕緊衝回房間去。 <br /><br />我用力的關上房門，跌坐在地上，臉上依然還是燥熱的… <br /><br />我拍拍臉，想讓自己冷靜一點。 <br /><br />但剛才那一幕卻一直停留在我腦海揮之不去。 <br /><br />哥低沉的聲音，近到讓我無法呼吸，哥剛才那樣子…是想要吻我嗎？ <br /><br />如果不是剛才電話及時響起，那不就… <br /><br />天啊！這樣我怎麼敢再繼續面對他啊？ <br /><br />可是一想到哥的反應卻還那麼自然，好像什麼都沒發生似的，卻還是不免感到有些生氣，他不會是在整我吧？ <br /><br />嗯！依他的個性，絕對是。 <br /><br />氣死我了！ <br /><br /><br />但是… <br /><br />即使如此… <br /><br />為什麼我的心卻還是跳這麼快？ <br /><br /><br />「匡啷！」 <br /><br />樓下突然傳來了玻璃破碎的聲音，我驚的跳了起來，衝出房間跑到樓下。 <br /><br />「哥！怎麼了？」 <br /><br />哥一隻腳跪在地上，口氣平淡的看著我說：「沒什麼，杯子破掉而已。」 <br /><br />「你…你在幹嘛？」我走到他面前：「沒事吧？」 <br /><br />「想喝水，結果手滑了。」哥聳聳肩：「放心，沒事。」 <br /><br />沒事？好端端的怎麼會突然手滑… <br /><br />「哥！」我驚叫：「你的手腕！」 <br /><br />猛然發現哥的右手腕有一塊好大的淤青，我慌的抓住他的手臂：「你手也受傷了為什麼都不說？你都不去看醫生的嗎？」 <br /><br />「一點小傷，沒什麼。」哥放開我的手。 <br /><br />「傷成這樣還叫沒什麼？」我真的快被他氣死了，這個人怎麼都不懂怎麼愛惜自己啊！ <br /><br />「你坐好，我幫你擦藥。」 <br /><br />「不用了啦。」哥好像認為我太小題大作。 <br /><br />「你這樣傷口會惡化的！」我拿出急救箱，有點激動的說：「你這樣我很怕知不知道？」 <br /><br />哥沒說話，只是靜靜看著我。 <br /><br />之後乖乖把手伸出來，讓我替他治療。 <br /><br />我看著哥的傷口，心中有股說不出的難受，我慌張到連我自己都覺得奇怪，不知道自己為什麼會那麼在意哥，有時候連我都不知道自己在做什麼，只是想關心哥，想了解他而已… <br /><br /><br />「哥，你打架嗎？」我終於鼓起勇氣問。 <br /><br />哥過了一回兒才回答：「嗯。」 <br /><br />我以為哥會否認的。 <br /><br />「為什麼？」</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1106780</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1106780</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1106780</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 16 Apr 2008 20:10:23 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 19]]></title>

	<description><![CDATA[<p><font size="2">「蜜柑，妳怎麼了，臉色很不好ㄟ。」 <br />一大早見到我的野乃子，看到我的表情就問。 </font></p><br /><font size="2">「沒有，昨晚沒睡好。」我搖搖頭，勉強對她笑了一下。 <br /><br />「妳不要緊吧？怎麼好像快暈倒的樣子。」 <br /><br />「妳放心，等一下就沒事了。」我環顧教室：「安娜還沒來嗎？」 <br /><br />野乃子也四處張望：「好像還沒ㄟ，怎麼了？」 <br /><br />「沒什麼，我只是有件事想問她而已。 」我笑笑。 <br /><br />昨天晚上，為了等哥的電話，我幾乎一整夜都沒睡，但哥終究還是沒有打給我，回想起昨天電話那頭的吵鬧聲，夾雜著許多人的吆喝聲還有摩托車的聲音。 <br /><br />我沒有辦法再這樣坐視不管，我必須了解哥到底在做什麼，要不然我實在沒辦法跟爸交代。 <br /><br />我想到安娜，她一定知道些什麼。 <br /><br /><br />當天中午，我就把安娜拉出來，使正準備睡午覺的安娜不禁開始抱怨： <br /><br />「唉唷~幹嘛啦？這麼急把我叫出來，到底有什麼事啊？被老師看到的話怎麼辦？」 <br /><br />「安娜，妳是不是知道有關我哥的事？快告訴我！」我認真的問。 <br /><br />原本睡眼惺忪的安娜一聽到我說的話整個人馬上清醒，臉色顯得有些慌張：「妳…妳在說什麼啊？」 <br /><br />「妳不要裝了，看妳之前的樣子我就已經知道了，妳知道我哥在外頭做什麼對吧？」我抓著她。 <br /><br />「蜜柑，妳…妳到底是怎麼了？」她一臉緊張。 <br /><br />「拜託妳，如果妳知道些什麼，請妳告訴我！」 <br /><br />「可是我…」 <br /><br />「安娜，算我求妳，我必須了解一些事情，拜託妳告訴我好嗎？」 <br /><br />「妳…妳別問我呀！」她迴避我的眼神：「其實我也不太清楚…」 <br /><br />「那妳之前為什麼一聽到我提的那件事就怪怪的！」我大聲地。 <br /><br />「我…」 <br /><br />「安娜！」我懇求的拉著她：「我聽說我哥最近都沒來上學，我也連絡不到他，拜託妳，不要再瞞我了好不好？」 <br /><br />安娜面有難色的看著我，過了好久，最後才吞吞吐吐的說道：「好、好吧…既然妳必須知道…那我就告訴妳…」 <br /><br />我不曉得自己為什麼會這麼激動，只要一聽到有關哥的事，我整個人都變的不對勁，現在除了有關哥的事之外我什麼都不想管，我只想知道…他現在是怎麼了？他現在又在做什麼？ <br /><br />我屏著氣息，準備聽安娜的解釋，這時安娜慢慢正視我： <br /><br />「蜜柑，妳知道 ”黑影族” 嗎？」 <br /><br />我愣了一下：「那是什麼？」 <br /><br />「妳最近有看新聞嗎？」安娜又突然問我另一個問題。 <br /><br />雖然不懂這跟哥有什麼關聯，但我還是依她的問題，搖搖頭。 <br /><br />「前陣子新聞上報導…西門町附近發生了飆車族集體暴力事件…」 <br /><br />我仔細聽。 <br /><br />「當時…有很多人被打到緊急送醫，那些…全都是那些 “黑影族” 的人所做的…因為他們總是在警察趕到之前就已經不見蹤影，所以就有 “黑影族” 之稱…」 <br /><br />「然後呢？這跟我哥又有什麼關係！」我感到心中的不安正慢慢開始擴散… <br /><br />「妳先聽我說嘛！」安娜安撫我：「”黑影族” 在這一帶非常有名，常常是警察極力想逮捕的一個飆車團體…但之前，我就曾聽我哥告訴我…告訴我說…」 <br /><br />「說什麼？妳快說啊！」此時的我已不能保持冷靜。 <br /><br />「他告訴我…」安娜吞了吞口水：「說當時他也在集體鬥毆的現場，他也看到了幾個黑影族的人…」 <br /><br />「其中一個，就是之前我們看到的那個戴頭巾的。」 <br /><br />我瞪大眼。 <br /><br />這…這是怎麼回事？難道說… <br /><br />「對。」安娜看了我的表情後說：「他也看到了…日…日向棗學長也在場。」 <br /><br />我的胸口像是被撕裂般的，痛到我頓時說不出話來。 <br /><br />一時之間，我還懷疑是我聽錯了。 <br /><br />「起…起初我也不相信，可是他跟我說了那些人的特徵，真的讓我不得不開始懷疑…再加上…妳之前告訴我學長不常在家的事….就讓我想到，聽說他們開始出來鬧事的時候….通常都是那個時間…」 <br /><br />「騙人…怎麼可能？」我無意識的搖搖頭。 <br /><br />「還…還有…」安娜臉色越來越難看：「我還聽說…聽說學長他…」 <br /><br />我愣愣的望著她，安娜一臉痛苦地說：「聽說學長他就是…黑影族的…頭頭。」 <br /><br />我的腦袋瞬間麻痺，覺得腦袋一片空白，整個人不禁跌坐在地上。 <br /><br />「蜜柑…！」安娜趕緊扶住我：「我…我一直很猶豫到底要不要告訴妳，我就是怕妳知道了，會…」 <br /><br />無論安娜在我耳旁說什麼，我都已經聽不進去了。 <br /><br />我不知道我是怎麼回到家的。 <br /><br />我整個人像是失了魂，毫無意識的，不知道自己在做什麼，該做什麼。 <br /><br />我還是不願意相信… <br /><br />我真的不敢相信我所聽到的一切… <br /><br /><br />難道哥…不在家的時候…真的都是… <br /><br />我抱住頭，不願在繼續思考下去。 <br /><br />怎麼辦…我到底該怎麼辦… <br /><br />第一次感到自己那麼的無助。 <br /><br /><br />我就一直這樣呆坐在客廳直到天色暗了下來，我看看時間，竟然已經七點多了。 <br /><br />我拿起哥送我的手機，輕輕按著哥的手機號碼。 <br /><br />我看著這間只有我一個大房子，聽著電話傳來打不通的聲音，突然間，一陣酸楚漸漸湧了上來… <br /><br /><br />這時突然傳來了開門的聲音，我抬頭一看，哥站在門邊。 <br /><br />好久沒見到面的哥… <br /><br />我呆愣的望著他，他一看我的樣子，便走了過來：「怎麼了？」 <br /><br />我沒說話，他在我身旁坐了下來，摸摸我的頭：「發生什麼事了？」 <br /><br />我看著他，淡淡問：「哥，你手機為什麼不通？」 <br /><br />「沒電了。」他拿出手機給我看。 <br /><br />「你不在學校的這幾天，你去了哪裡？」我的語氣不帶任何一絲起伏。 <br /><br />「妳怎麼知道我沒在學校？」哥的眼神有些變了。 <br /><br />「大家都在傳。」 <br /><br />哥接下來就沒再說話，這時我發現哥的右手臂上，綁著一條繃帶。 <br /><br />「哥…你的手…」 <br /><br />哥一看我說的地方就愣了下，但他的口氣還是很自然：「沒什麼，不小心擦傷的。」 <br /><br />我沒等哥反應，馬上抓住他的手，把他的繃帶解開。 <br /><br />瞬間，淚水終於從我眼角一顆顆滾了下來… <br /><br />「你騙人…」我聲音哽咽的：「這明明是被刀劃傷的…根本就不是什麼擦傷…」 <br /><br />淚水讓我看不清哥的表情。 <br /><br />「你騙人…」我抓著他的手開始顫抖。 <br /><br />哥突然單手把我擁進他的懷裡，緊緊的。 <br /><br />我像是失了控似的在哥的懷裡放聲痛哭，除了哥的心跳聲之外，我什麼也聽不見…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1096194</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1096194</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1096194</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Wed, 09 Apr 2008 19:28:33 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 18]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">爸媽舉辦婚禮的那一天，有很多人來參加，大部分都是爸在生意上的客戶，人山人海，終於見識到爸的人脈有多廣。 </font><br /><font size="2">我看著媽，再次披上白色婚紗，隔著頭紗，還是掩蓋不住她幸福的神情。 <br /><br />媽再次找到她的幸福，我相信爸應該會真心真意的對待她，即使心裡的那份恐懼還依然在，但我只能不斷地告訴自己，我不能奪走媽追求幸福的權利。 <br /><br /><br />看著媽在大家的祝福下從教堂走了出來，我的眼眶不禁濕了。 <br /><br />媽好美…真的好美… <br /><br /><br />我手捧著花，走近媽。 <br /><br />「媽。」我微笑：「祝妳幸福。」 <br /><br />媽流著淚，緊緊抱著我。 <br /><br />不希望媽一個人，我也需要有人能在她身邊陪她，給她一輩子的幸福。 <br /><br />這次真的希望…媽能夠永遠幸福。 <br /><br />能永遠保持這微笑… <br /><br /><br />我站在一旁，沒多久哥就向我走來，站在我身旁。 <br /><br />看著自己的親人再次步入禮堂，我想哥的心情應該也是跟我一樣的。 <br /><br />「哭了？」哥望著爸媽，問我。 <br /><br />「哪有！」我低下頭，不想讓他看到我的臉。 <br /><br />「都已經是一家人了…」哥視線慢慢轉向我：「還不好意思什麼？」 <br /><br />「我沒有不好意思！」討厭，被他看到我這樣真的丟臉死了。 <br /><br />「阿棗~」 <br /><br />前方不遠處有人叫著哥的名字，接著就看到一個年輕貌美的女人跑了過來。 <br /><br />我愣愣看著那女的，真的長的好漂亮，是哥的女朋友嗎？ <br /><br />我看看站在我身旁的哥，卻一點反應都沒有。 <br /><br />「好久沒看到你了！有空再到我爸公司坐坐嘛！」那女的跟哥說話的時候，聲音顯的有點嗲聲嗲氣的。 <br /><br />哥沒說話，這時那女的才注意到站在他身旁的我。 <br /><br /><br />「阿棗，這位是…？」那女的用一種不懷好意的眼神掃著我，怪恐怖的。 <br /><br />「我妹妹。」哥沉沉回答，眼睛卻沒看那女的。 <br /><br />「喔！她就是你妹妹啊~」她一副恍然大悟的表情，露出一個很假的笑容：「長的好可愛喔！」 <br /><br />我笑的有點僵，對眼前這個女的沒什麼好印象。 <br /><br />「對了，阿棗，等一下我們一起去找我爸吧，我爸媽他們很想見你ㄟ，他們剛還在問伯父你在哪呢！」那女之後就不再理我了，但不知道為什麼，我總覺得她這句話好像是專門對我說的。 <br /><br />好像在強調什麼似的。 <br /><br />但哥的眼睛從沒正眼看過她，他突然摟著我，對那女的說：「抱歉，我沒空，等一下如果看見我爸，就跟他說我跟我妹先回去了。」 <br /><br />哥說完就帶我離開這裡，那女的完全呆愣在原地，似乎沒想到哥會這樣對她，氣的她直跺腳。 <br /><br />當我們走出結婚會場，我問哥：「那個女的是誰啊？」 <br /><br />「爸好朋友的女兒。」哥說的很簡短。 <br /><br />「她好像很喜歡你ㄟ。」想到那女的惱羞成怒的樣子就覺得好笑。 <br /><br />哥沒說話。 <br /><br />「哥，你今天還會待在家嗎？」不會爸媽婚禮一結束他又要消失不見了吧？ <br /><br />沒想到哥卻突然停下腳步，直直的看著我：「妳希望我留下來嗎？」 <br /><br />我整個人定住，我只是隨便問問，沒想到哥會這麼認真問我這問題。 <br /><br />他變的這麼嚴肅害我都不知道該說什麼了！ <br /><br /><br />「我…我是認為…今天爸媽結婚，你最好是留下來，免的爸擔心…」 <br /><br />「我是在問妳。」哥打斷我，聲音低沉的：「妳希望我留下來嗎？」 <br /><br />怎…怎麼這樣問我啦！這樣要我怎麼回答？ <br /><br />哥的態度十分冷靜，我卻在一旁緊張的要死，氣氛頓時僵到最高點。 <br /><br />「我…」過了好久，我才緩緩開口：「我是覺得…如果你在忙，你可以不用留下來沒關係…」 <br /><br />天啊！連我都不知道自己在說什麼了。 <br /><br />哥聽了我的回答，就沒再說話。 <br /><br />但我有種口是心非的感覺，總覺得心裡所希望的並不是這樣… <br /><br /><br />當我們走到街上，我發現對街有一群人一直往著邊看，我仔細觀察著，發現他們好像在注意著哥。 <br /><br />「哥。」我拉著他的衣服：「對面的人…是不是在看你？」 <br /><br />哥順著我說的方向看去，臉色突然變了，之後就突然拉著我往別的地方跑。 <br /><br />我一轉頭，發現那些人也跟著追了過來。 <br /><br />我一時愣住了。 <br /><br />這…這是怎麼回事？ <br /><br />哥拉著我不停的一直跑，最後他把我拉進了一條小巷子，之後就聽到追著我們的那群人口中不斷咒罵著，一回兒才紛紛離去。 <br /><br />我喘著氣，剛才的情況嚇到我說不出話來。 <br /><br />「沒事吧？」哥的口氣讓我猜不透他的情緒。 <br /><br />「那…那些人是誰？他們為什麼要追你？」我的聲音有些顫抖。 <br /><br />儘管我想知道，儘管我問了哥。 <br /><br />最後他卻還是沒有回答我。 <br /><br />結果那天，哥沒有留在家裡。 <br /><br /><br />＊ ＊ ＊ <br /><br /><br />爸媽婚禮才剛結束3天，但他們也差不多開始準備出國的東西。 <br /><br />雖然趕了點，但他們卻開心的說可以順便當作蜜月旅行。 <br /><br />看他們那麼恩愛，我也不禁感到欣慰。 <br /><br /><br />自從婚禮那天，我就再也沒看到哥了，在學校看不到他的人影，也沒有跟我連絡，整個人就好像突然消失一樣。 <br /><br />想起那天哥被一群人追的時候，心中不好的預感就從來沒停過。 <br /><br />這跟哥平常不在家裡有關嗎？ <br /><br />他到底在外面做什麼？ <br /><br />一天沒看見哥，心中的煩憂又更深一層。 <br /><br />雖然想主動跟他連絡，卻又不知道該說什麼。 <br /><br />為了哥的事情我就這樣獨自煩惱了好幾天，到了最後，我竟整整一個禮拜都沒看見他的人影，連電話都沒打一通。 <br /><br />爸媽今天下午就要出國了，哥還是一點音訊都沒有。 <br /><br />我不禁開始有點生氣，哪有人做兒子這樣做的啊？ <br /><br />爸跟我說，到了那邊會打電話給哥,之前爸有打過哥的手機，卻一直都不通。 <br /><br />一想到這，我不禁開始擔心起來，哥不會是發生什麼意外了吧？ <br /><br />再加上那天的情形一直在我腦海裡揮之不去，心裡更是恐懼。 <br /><br /><br />直到有一天晚上，我的手機突然響起，我飛也似的衝去接電話，然而電話那頭傳來的聲音卻不是哥。 <br /><br />「蜜柑嗎？你還記得我嗎？」一個熟悉的聲音：「我是乃木流架。」 <br /><br />「是你？」以為是哥的我，不禁失望了起來。 <br /><br />「嗯，阿棗要我跟妳說…」 <br /><br />一聽到哥的名字，我激動的抓著手機：「我哥呢？他在哪裡？」 <br /><br />「他說他晚點會打給妳，叫妳不要擔心。」 <br /><br />「我哥在哪裡！」 <br /><br />「蜜柑，妳不要急，妳哥他現在不方便接電話，等我…」此時電話那頭卻突然變的很吵，好像有很多人的聲音… <br /><br />「總之，蜜柑，妳哥叫妳不要擔心他，過不久他會回去，就這樣了！」 <br /><br />我還來不及說話，電話就被切掉了。 <br /><br />我愣愣的望著手機，內心交雜著憤怒和難過，到底是怎麼回事… <br /><br />哥到底是怎麼了… <br /><br /><br />此時的我卻還不知道，之後還有一件更殘酷的事實在等著我…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094793</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094793</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094793</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 20:10:05 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 17]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">一直以為…我可以把你當做一輩子的哥哥 </font><br /><font size="2">一直以為我們的關係不會變 <br /><br />如果沒有發生那件事的話… <br /><br />我真的以為我們可以做一輩子的兄妹…</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094792</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094792</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1094792</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 20:09:23 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>


<item>
<title><![CDATA[兄妹戀-Chapter 16]]></title>

	<description><![CDATA[<font size="2">「哥，你今天怎麼回來了？」回到家的時候，我問哥。 <br />「爸叫我回來的。」哥淡淡道。 </font><br /><font size="2">「為什麼？要你回來吃飯嗎？」 <br /><br />「嗯。」 <br /><br />總覺得哥今天不多話，平常就已經很沉默寡言了，他這樣子反而讓我不知道該說什麼了。 <br /><br />「回來啦。」媽笑吟吟的走過來。 <br /><br />「媽！」我開心的跑過去。 <br /><br />「晚點就可以吃飯囉，你們先去放書包吧，妳爸等一下就回來了。」 <br /><br />「嗯。」我微笑。 <br /><br />當媽走入廚房的時候，我轉過身對還站在外頭的哥喊：「哥，快進來吧，等一下要…」 <br /><br /><br />話還沒說完，我卻感到喉嚨像被哽住似的，說不出話來。 <br /><br />哥還站在原地，深深凝望著我。 <br /><br />這還是…第一次見到哥的那種眼神。 <br /><br />「哥？」我無法面對他的注視。 <br /><br />哥慢慢走了進來，一句話都沒說，也沒看我，就直接經過我上樓去了。 <br /><br />我愣愣的看著哥直到他走出我視線。 <br /><br />「蜜柑，怎麼啦？怎麼站在那呢？」我嚇了一跳，看著爸從門外走了進來。 <br /><br />「沒、沒有…」 <br /><br />「阿棗回來了嗎？」爸微笑問我。我點點頭。 <br /><br />「那就好了。」爸嘆口氣：「等一下妳可以幫我叫他下來一下好嗎？我有話要跟他說。」 <br /><br />我點點頭，隨後也跟著上樓去了。 <br /><br />走到了哥的房間門外，我輕輕敲了門：「哥，爸在樓下，要你下去找他。」 <br /><br />我等了5秒左右才聽到哥的回答，只嗯了一聲就沒說話了。 <br /><br />我回到房間。 <br /><br />他今天怎麼回事啊？怪里怪氣的。 <br /><br /><br />正當我換好衣服準備下樓的時候，卻發現哥的房門沒有關上，想說順便幫他關一下，卻也發現了一件事。 <br /><br />哥的房間除了一張床、書桌、衣櫥，就什麼都沒有了。 <br /><br />再加上哥的房間算是寬敞的，看起來格外空蕩蕩。 <br /><br />是因為他不常住在家的關係嗎？ <br /><br />「妳在幹嘛？」哥低沉的聲音突然從我身後傳來，差點沒把我嚇死！ <br /><br />我轉過頭，哥已經將制服換掉，身上穿著黑色NIKE的T恤，還有藍色牛仔褲。 <br /><br />雖然只是簡單的搭配，但哥卻好像變了個人似的，沒想到他換上便服會這麼好看… <br /><br />平常已經習慣看他穿制服的模樣，如果被安娜她們看到哥現在這樣子可能又要瘋了… <br /><br />完了！我又看呆了！ <br /><br />「對…對不起，我不是故意的，我是看你房門沒關…」我因驚嚇過度連講話都開始結巴。 <br /><br />「傻瓜！」哥淺笑，輕敲我的頭：「下去了。」 <br /><br />「喔。」我不禁臉紅，真糗<br /><br /><br />＊ ＊ ＊ <br /><br /><br />「蜜柑，有件事我要跟妳說。」 <br /><br />吃完飯後，爸把我叫到客廳沙發那兒去。 <br /><br />「下禮拜我們要舉辦婚禮了妳知道吧，蜜柑？」爸問。 <br /><br />「知道啊。」 <br /><br />「其實…我想告訴妳的是…」爸低聲說：「因為我工作的關係，所以下禮拜婚禮結束後，我就必須出國了。」 <br /><br />我愣住了。 <br /><br />「出國…？」 <br /><br />「嗯，我要去3個月左右。」 <br /><br />「這…」我不敢置信：「可是媽…」 <br /><br />「我想跟妳說的就是這件事。」爸注視著我：「我希望，妳媽能跟我一起去。」 <br /><br />我整個人完全呆掉，事情太過突然，讓我措手不及。 <br /><br />「媽她…你跟媽談過了嗎？」 <br /><br />「我跟她談過了，但她說不放心妳，也在苦惱。」 <br /><br />「………」 <br /><br />「我剛剛也跟阿棗談過了，我要他今天回來就是為了跟他說這件事。」 <br /><br />「那哥他…說什麼？」 <br /><br />「他只說好，就什麼話都沒再說了。」爸嘆口氣：「真受不了我這兒子，也許是因為我經常在外工作，阿棗也早已習慣了吧。」 <br /><br />「爸…你知道…哥都在外面做什麼嗎？」我花了好大的勇氣才說出這句話。 <br /><br />爸微笑，搖搖頭：「我一直覺得我對他有所虧欠，從小就因工作的關係常放他一個人，這也就是他為什麼這麼獨立的原因，有時後我甚至覺得我沒有管他的資格。」 <br /><br />「雖然說他是我兒子，但他心裡在想什麼，老實講我完全不知道。」爸笑的有點滄桑：「我一直希望有人能夠經常陪在他身邊，不要讓他總是一個人。」 <br /><br />爸微笑的看著我：「蜜柑，我希望妳可以常陪他！」 <br /><br />爸的話讓我一時之間不知該做何反應。 <br /><br />「這次雖然又要出國，但我已經不忍心再留下阿棗一個人了，所以我希望妳能陪著他。」 <br /><br />我腦袋一片空白，卻毫無意識的，點了頭。 <br /><br />還來不及思考，身體卻已經為我做了決定。 <br /><br /><br />「爸…」我緩緩開口：「你帶媽…一起去吧。」 <br /><br />爸一時怔住了。 <br /><br />「你不在身邊，我想媽也會很寂寞的。」我露出微笑：「請…好好替我照顧媽。」 <br /><br />爸溫和的笑了，點點頭：「妳放心。」 <br /><br /><br />如果對媽來說陪在爸身邊會比較幸福的話，我想我也該試著放手了。 <br /><br /><br />不該再任性了… <br /><br /><br /><br />「我出國之後，家裡就只剩妳跟阿棗了，有阿棗在，我想我應該不會太擔心。」 <br /><br /><br />但哥平常根本就不在家裡啊！雖然我想這麼說，但為了不讓爸擔心，我想我還是別說的好。 <br /><br /><br /><br />就算只有一個人，對我來說也是一樣無所謂的。</font>]]></description>

<link>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1093535</link>
<comments>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1093535</comments>
<guid>http://winter_14.mysinablog.com/index.php?op=ViewArticle&amp;articleId=1093535</guid>

<dc:creator><![CDATA[winter_14]]></dc:creator>

		<category><![CDATA[(轉)兄妹戀]]></category>

<pubDate>Mon, 07 Apr 2008 22:55:15 +0800</pubDate>

	<source url="http://winter_14.mysinablog.com/rss.php&amp;categoryId=114710"><![CDATA[(轉)兄妹戀 (向左Click　向右Click)]]></source>

</item>

</channel>
</rss>